İnsan bazen güzel şeyleri hayal etmeyi bile neden kendine çok görür?

İnsan bazen en güzel hayallerini bile kalbinin kapısında bırakır; çünkü içeri alırsa, bir gün kaybetme ihtimaline karşı kendini koruyamayacağını bilir.
İçten içe kendini buna layık hissetmeyebilir, geçmişte yaşadığı hayal kırıklıkları zihninde bir savunma mekanizması oluşturmuş olabilir ve bu yüzden “hiç hayal kurmazsam üzülmem” diye düşünür; ayrıca insan zihni alıştığı duygulara tutunma eğilimindedir, bu duygular olumsuz olsa bile tanıdık oldukları için güvenli gelir ve umut gibi daha iyi duygular bile yabancı ve riskli hissedilebilir; bir yandan da güzel ihtimaller belirsizlik içerdiği için kontrol duygusunu zayıflatır, bu da kişiyi bilinçsizce kendini sınırlamaya iter, aslında bu durum kişinin kendine düşman olmasından değil, farkında olmadan kendini korumaya çalışmasından kaynaklanır.