Hayatta gerçekten mutlu olmanın yolu ne, değiştiremeyeceğimiz şeyleri kabul edip değişebilenler için nasıl harekete geçmeliyiz?

İlk kısmı zor olan kabul etmek. Kabul etmek, “vazgeçmek” ya da “boyun eğmek” değildir. Sadece şunu net görmek demektir. Bu durum şu an benim kontrolümde değil. Geçmiş, başkalarının düşünceleri, herkesin seni anlaması, bazı kayıplar. Bunlar üzerinde uğraştıkça daha çok yorulursun. Kabul, enerjini boşa harcamayı bırakmaktır.
İkinci kısım ise hareket. Değiştirebileceğin şeyler genelde daha yakındır alışkanlıkların, tepkilerin, çevren, seçimlerin. Ama burada da insanlar çoğu zaman iki hataya düşer ya sürekli düşünüp hiç adım atmazlar ya da mükemmel zamanı beklerler. Oysa hareket küçük başlar. Net, basit ve tekrar eden adımlarla. Hiç etkileyemiyorsan bırakmayı öğren. Kısmen etkileyebiliyorsan küçük bir katkı yap ve sonucu zorlamayı bırak. Kontrolündeyse düşünmeyi azalt, adım at. Mutluluk da aslında buradan gelir her şeyi kontrol etmeye çalışmadığın ama gerçekten değiştirebileceklerin için de sorumluluk aldığın bir yerden. İçinde bir direnç yerine bir akış oluşur.