1. "Şehir Beni Yuttu" Diyenler: Eğer her sabah alarm çaldığında "Yine mi?" diyorsan, vapurun/otobüsün kalabalığı ruhunu daraltıyorsa ve hayallerin yerini sadece faturaları ödeme telaşı aldıysa şehir seni biraz sindirmiş demektir. Bu evrede şehir seni değil, sen şehrin gürültüsünü yaşıyorsun.
2. "Ben Şehri Yendim" Diyenler: Şehrin kaosundan kendine bir konfor alanı yaratabildiysen, en gizli ve huzurlu kafeleri ezbere biliyorsan, kalabalığın içinde bile kendi ritmini koruyorsan galibiyet sendedir. Artık o seni yönetmiyor, sen onun imkanlarını sömürüyorsun.
3. "Berabere Kaldık" Diyenler: En gerçekçi grup burası. Bazen o seni trafiğiyle, stresiyle nakavt ediyor; bazen de sen bir günbatımında veya dostlarla bir akşam yemeğinde "İyi ki buradayım" diyerek rövanşı alıyorsun.
#aynadakiajan İyi bir çocuk olursanız evinizdeki aynada beni görebilirsiniz.
Yenebildiniz mi bulunduğunuz şehri, yoksa şehir mi sizi yuttu 🏙️🥊 ?
Karışık bir şehirde yaşıyorsan böyle hissetmek normal. Kalabalık, trafik, yetişme telaşı derken insan kendini kaybediyor. Ama düzenli olarak ara verip kendi ihtiyaçlarını hatırlamak lazım. Yemek şehri değil de, şehri yönetebilmek mesele. Biraz mesafe alınca gerçekten yaşanıyor mu? Yoksa sadece tüketiliyor muyuz? Bence bu soruyu sorabiliyorsan henüz tam yutulmamışsındır. Ufak kaçışlar şart.
Ben 3’çülerdenim galiba 😄 Çanakkale’de yaşıyorum, büyük şehir kaosu yok ama kendi içinde yorucu yanları var. Bazen insanlar, trafik, gürültü “yetti artık” dedirtiyor 🚦 Sonra bir bakıyorum deniz, rüzgar, kahve, sakin bir sokak… “İyi ki buradayım” diyorum 🌊☕ Yani ne tam yendim ne de teslim oldum; denk güçler savaşı gibi gidiyor. 💫