Hayatta daha önemli olan ne, huy mu yoksa fiziksel güzellik mi?

Hayatta insanın gerçek değeri, bir anlık bakışta görülen güzelliğinde değil, zamanın ötesinde süren huyunda saklıdır. Fiziksel çekicilik, ilk karşılaşmada dikkat çeker, ilgi uyandırır, belki kısa süreli bir hayranlık yaratır; fakat bu ışık, rüzgârla savrulan bir yaprak gibi geçicidir. Yüz hatları, saçların rengi, gülüşün şekli zamanla değişir; yaş ilerledikçe güzellik solarken, karakter ve huy insanın yanında kalır, derinleşir, etkisini artırır. İyi huy, insanı başkaları için değerli kılar. Nazik, sabırlı, anlayışlı ve güvenilir bir kişi, fiziksel güzellikten bağımsız olarak sevilir, saygı görür ve hatırlanır. İnsanlar, yaşadıkları deneyimlerde, karşılaştıkları davranışlarda ve sözlerde gerçek değeri görür; bu değer ise ruhun derinliklerinden gelir. Huy, yalnızca başkalarına değil, kişiye kendisine de huzur verir; empati, sabır ve dürüstlük gibi erdemler, hayatı hem anlamlı hem de dayanılır kılar. Fiziksel güzellik bir ayna gibidir: yalnızca yansıyanı gösterir. Oysa huy, ruhun derinliklerinde açan bir çiçektir; kökleri sağlam ve dalları güçlüdür. İnsan, huyuyla hem kendi hayatını güzelleştirir hem de çevresindeki dünyayı zenginleştirir. Bu yüzden gerçek önem, geçici olanın ötesinde, görünmeyen değerlerde, insanın karakterinde ve davranışlarında yatar.
İster ilk bakışta etkileyici olsun ister olmasın, insanın kalıcı iz bırakan yönü her zaman huyudur; çünkü huy, zamanın ve hayatın sınavına dayanır, güzellik ise yalnızca gözleri süsler.

Bir edepsizin güzelliğini bardağa katıp içemezsin. Kadın ne kadar güzel olursa olsun her şeyden önce edebi olmalı inancı olmalı Yasemin Özilhan güzel kadın fakat edebi yoksa at çöpe