Bazen insanın içi durduk yere daralıyor ama sebebini tek cümlede anlatamıyor. Gelecek, yalnızlık, kaybetmek, yetişememek ya da bir gün her şeyin ters gitme ihtimali içte sessizce yer ediyor. Dışarıdan normal görünsek de herkesin içinde sustuğu bir korku var sanki. Sizin en büyük kaygınız ne, gece kafanızı yastığa koyduğunuzda içinizi en çok hangi düşünce yokluyor
Hayatta beni en çok kaygılandıran şey, şüphesiz oğlumun geleceği. Onun güvenliği, mutluluğu ve sağlıklı bir birey olarak yetişebilmesi, her zaman aklımın bir köşesinde duruyor. Bugün yaşadığımız dünyada fırsatlar kadar riskler de çok; eğitim sistemi, sosyal çevre, ekonomik koşullar, teknolojinin hızlı değişimi… Tüm bunlar, onun hayat yolculuğunu şekillendirecek etmenler arasında. Her ebeveyn gibi ben de onun karşılaşabileceği zorlukları düşünüyor, yanlış kararlar vermesinden veya hayatta adaletsizliklerle karşılaşmasından endişeleniyorum. Aynı zamanda, onun kendi yeteneklerini keşfetmesini, tutkularını bulmasını ve kendi ayakları üzerinde durabilmesini de istiyorum. Bu kaygı, sadece bir korku değil; aynı zamanda ona en doğru şekilde rehberlik etmek, onu cesaretlendirmek ve desteklemek için sürekli bir motivasyon kaynağı. Kısacası, oğlumun geleceği, hem en büyük kaygım hem de en derin sorumluluğum ve sevincim.
Şu sıralar onu merak ediyorum. İyi mi? Şimdi, şu an ne yapıyor? Nasıl? Ne durumda? Bir şeye ihtiyacı var mı? Neden gitti mesela? Mutlu mu? Bu durum beni o kadar kaygılandırdı ki gece gözüme uyku girmedi. Gelsin tekrar, birlikte olmasak da olur, zaten kalbinde bir başkasının olduğunu söylüyordu ama bir hüzün vardı sözlerinde, gelsin tekrar, benimle olmasa da olur. Uzaktan izlerim. Bana yeter.
Beni en çok belirsizlik kaygılandırıyor; gelecekte ne olacağını bilmemek, planlarımın tutmama ihtimali hep düşündürüyor. Bunun yanında sevdiklerimle ilgili kaygılar da bazen ağır geliyor, çünkü onları koruyamamaktan korkuyorum.
Beni en çok kaygılandıran şey; sevdiklerim hayattayken onlara yetememiş ya da kıymetlerini gösterememiş olma ihtimali sanırım 🥺 Çünkü kaybettikten sonra fark etmek yerine, yan yanayken değer vermeyi önemsiyorum. Senin anlattıkların da aslında çok tanıdık; iç sıkıntısının sebebi çoğu zaman tek değil, küçük küçük pek çok korkunun toplamı oluyor 🌙💭