En cok özlediğiniz yıl hangisi, sizi en çok hangi sene duygulandiriyor?

Bazı günler vardı…
Saatin nasıl geçtiğini bilmediğimiz, suskunlukların bile dostluk sayıldığı. Bir çayın buharında ısınan sohbetler, bir bakışta anlaşılan dertler… Kimsenin kendini anlatmak için çabalamadığı, olduğu gibi kabul gördüğü zamanlar. O günlerde insanlar daha az konuşur, ama daha çok anlardı birbirini. İyi niyet bir istisna değil, hayatın kendisiydi. Kapılar daha kolay açılır, kalpler daha az yorulurdu. Birlikte gülmenin, birlikte susmanın bile ayrı bir değeri vardı. Kimse kimseyi geçmeye çalışmaz, sadece yanında yürümek yeterdi.
Şimdi dönüp bakınca anlıyor insan; özlenen sadece geçmiş değil.
O günlerin içtenliği, hesapsız dostlukları, yormayan samimiyeti…Çünkü zaman değiştikçe insanlar da değişiyor, ama bazı duygular olduğu yerde kalıyor.
Ve insan en çok şunu özlüyor:Kendini saklamak zorunda kalmadığı, olduğu haliyle sevildiği o sade ve gerçek zamanları. Çünkü bazı hatıralar vardır…Üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin, insanın içinde hâlâ en temiz haliyle yaşamaya devam eder.