Siz hiç inandığınız yerden vuruldunuz mu?

Oldu. Sevgili olduğum biri ile geçmişte cinsel ilişkiye girmedim diye “yetersiz” ilan edilip üstüne bir de aldatıldım. En son benden yerini ayarlayıp öyle ayrıldı. Ben, evlilik dışı cinsel ilişkiyi doğru bulmuyorum. Bulduğu kadın da kendi gibi geçmişte üniversitede sevgilisiyle aynı evde yaşamış ve ilişkiye girmiş biriymiş. Peki ben bunu kimden öğrendim? Eski sevgilimden öğrendim. Eski sevgilimle uzak mesafe ilişkisi yürüttük. İstediğini vermediğim için yanıma da hiç gelmedi. En son ayrılırken bana “Ben, seni hiç sevmedim ki. Benim amacım oraya gelip seninle ilişkiye girip sonradan her yerden seni engellemekti. Bana iyi ki izin vermedin. Ben, hayatımda ilk kez âşık oldum. İmkânım olsa şu an onunla nişan yaparım.” demişti. Şu an evlendi de dediği gibi. Tencere kapak oldular.
Sosyal medyadan bir kadın da bana “Şu yaşına kadar evlenemedinse demek ki sen de düzgün biri değilsin. Madem bu kadar evlilik dışı cinsel ilişkiye normal bakmıyorsan niye sevgili oldun? Sevgili olmak da günâh. Erkekler, senin düşündüğün kadar kötü değil. Çok Türk filmi izleme.” demişti.
Şimdi ona diyeceğim şey “Yazık! Sen de bir kadın ve hepsinden önce kızı olan bir anne olacaksın. İnşallah aynı durumu ileride senin kızın da yaşar. Kaldı ki evlilik düşüncesiyle biriyle görüşmek günâh değil.(Kaynakça:Sorularla İslamiyet’in sayfası) Demek ki kendi evlenmeden önce vermiş kocasına ki kendinden bildiği noktalar var ki bana ‘Sen de demek ki düzgün biri değilsin.’diyebildin.

Gördüğünüz üzere erkek milletine gayrimeşru verince “or… “, vermeyince “yetersiz” deyip aldatıp “Sorunu kendinde ara.” diyorlar. Yani hâl böyleyken ne yapsak yaranılmıyor. Zaten benim de yaranmaya çalışmak gibi bir gayem yok. Kendi doğrularım ve sınırlarım var. Kendi kaybı.

Üstünden bunun üç sene geçti. Şu an iyi giden bir ilişkim var. İyi ki bitmiş de onun gibi bir a*m budalasından kurtulmuşum. Zaten benden önceki sevgilisini de aldatmış eski sevgilim. Artık eşini de aldatır. En azından şu anki sevgilim bana karşı saygılı, sadık, sevildiğimi, değer gördüğümü de hissediyorum.

Bazen bir şeyler bitmeli ki iyiye yer açılsın.

Bende de oldu bir kere, iş yerinde yaptığım projenin ödülünü başkası almıştı ama bende değil. İçim paramparça oldu ama sonra anladım ki insanların gözü hep kendi çıkarına bakıyor, bu normal zaten. Şimdi daha önlem alıyorum, sessiz kalıp gözlemliyorum fazla.