Bazı insanlar birini ya da bir durumu ilk anda hisseder. Ortada net bir şey yokken bile içlerinde bir ses onlara bir şey anlatır. Kimi buna içgüdü der, kimi ise tecrübenin bıraktığı iz. Bazen mantık susar ama hislerin söyledikleri akılda kalır.
Peki sizce sizin içgüdüleriniz güçlü mü, yoksa daha çok mantığınızla mı hareket edersiniz?
İçgüdüleriniz güçlü mü, yoksa olaylara yaklaşırken daha çok mantığınızla mı hareket edersiniz?
Sevgilimle ilk buluştuğumuzda yürüyüş yaparken işte özel günleri ve normal günlerde sürpriz yapmayı hediyeler çiçek almayı sevdiğim kadına almam gerekiyor onu mutlu edersem mutlu olurum dedi doğum günümde yoldaydi doğum günümü unuttu sonra özür diledi çok telafi edicem dedi sevgililer gününde de aynısını yaptı mesaj attı ama hicbisey almadı buluştuğumuzda iki kere öptü sadece bu doğum günün bu sevgililer günü için maddi durumu yok maddiyat olarak algılanmasn küçücük şeyden de mutlu olurum ama ani olacak biseyimiz yok ilgisi var benle konuşmak için çaba da sarf ediyor ama bana Özel hissettirecek bişey yok nedir şimdi bu nasıl anlaticam ona bu durumu
Mantıkla kararlar alan biriyim ama içgüdülerimde beni hiçbir zaman yanıltmadı. Bende duygusal zekayı, hissiyatları ve analitik zekayı yani mantığı birbirinden ayırmadan en doğru seçime ulaşmak mümkün. Sonuçta içgüdülerde farkında olmasakta zaman ve tecrübe ile olgunlaşır.
İç güdülerimle değil mantığım ile hareket ederim. İç güdülerime güvenmem genelde. İlaç kutusunu açarken bile %50 şansım varken her seferinde prospektüs tarafından açıyorum düşün artık.
Bende ikisi de baskın ama içgüdülerim çoğu zaman bir adım öne geçiyor 😊🔥 Böyle durumlarda o ilk his, yılların biriktirdiği gözlemle birleşince bana net bir yön gösteriyor. Mantığı tamamen devre dışı bırakmam ama sezgilerim güçlü olduğu için son kararı çoğu zaman onlar veriyor. DM yerine profil üzerinden chat özelliğini kullanabilirsin 💛