Sanmakla sınanır insan sözüne katılıyor musunuz, gerçekten zanlarımızla mı yanılıp inandıklarımızla mı yıkılıyoruz?

Katılıyorum. Çünkü çoğu acımız gerçeklerden değil, zanlarımızdan gelir. Birinin bizi sevmediğini düşünürüz, oysa sadece derdini anlatamamıştır. Bize küstüğünü sanarız, oysa sadece yorgundur. Kurduğumuz senaryolar, beynimizde büyüttüğümüz şüpheler, aslında olmayan şeyler yüzünden harcarız enerjimizi.
Ama inandıklarımız daha tehlikeli. Bir şeye gerçekten inandıysan, onu yıkmak için kanıt bile yetmez bazen. İnandığın kişi seni yarı yolda bırakır ama sen hâlâ "bir bildiği vardır" dersin. İnandığın değerler çöker ama sen hâlâ tutunursun.
Sanmakla yanılırız, inanmakla yıkılırız. Çünkü zan geçicidir, düzeltirsin geçer. Ama inanç köklüdür, söküp atması zaman alır.
İnsan önce zanneder, sonra inanır. En çok da inandığı şeylerin altında kalır.