kimseye guvenmemeyi ve herkesin acımasız olduğunuuuu ayrica duygusallık kaybeder yasadigimiz muddetce ama elimde değil duygusalim
0
0 Yorumla
En İyi Cevaplar
Gizli Üye
(25-29)
3 ay
Hayat bana, kendisinin insana sunulmuş bir armağan olduğunu öğretti. O şiirdeki gibi;
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var. Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına. Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır. Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana.
Yazdıklarında hafif bir yorgunluk ve hayal kırıklığı hissediliyor 🌫️ Hayat bana şunu öğretti: Kontrol etmeye çalıştığın şeyler büyür, bıraktıkların hafifler. Ne kadar bilirsen aslında o kadar sınırını fark ediyorsun, bu da insanı hem alçakgönüllü hem güçlü yapıyor. Sen de şu an belki fazlaca farkındasın, bu yüzden başın ağrıyor olabilir 🤯 Ama bil ki bilinç arttıkça seçme gücün de artar. Bu da hiç az bir şey değil 🌿
O yüzden insan bir yerde, yeni bilim ilim öğrenmeyi bırakmalı, yoksa devire ayak uyduramaz hale geliyor
veya
devir ona ayak uyduramıyor…
0
5 Yorumla
Soran
3 ay
Biliyor musun, devir hiç umrumda değil. Çünkü ne adalet kaldı, ne insanlık kaldı, ne düzen kaldı. İnsanlar yaşayabilmek için çalışan kötü robotlara döndü. Yaşayabiliyorlarsa, zarar da veriyorlar. Gerek maddi, gerek manevi... En güvendiğin sırtından vuruyor, canım dediğin canını alıyor. Bu yüzden kedilerim ve kitaplarımla çok mutluyum. Gittiğim ülkeler, yaptığım kamplar, her şeyi tek başıma ya da iki dostumla yapıyorum
Güzel seçimler, ben de işim gereği sürekli yurtdışında bulunuyorum zaten, işkolik olabilirim biraz. Ama insan neye yoğunlaşırsa onu katıyor hayatına haliyle. Birkaç aya kadar insanlarla dolu hayatım bir anda yaşanan olaylarla sakinleşti. Mutlu muyum? mutluyum sanırsam. İyiyim de. Ve evet en iyi dost bazen kitaplar oluyor insana…
İnsanlar olmasın, kalabalık hiç olmasın, boş ver. Ben iş icabı değil, keyfi gidip geziyorum. Amacım kendime bir şeyler katmak ve farklı kültürler öğrenmek. İşkolik olmak, insankolik (laçkalaşma ve ilgi açlığı) olmaktan çok çok iyidir