Ölüyorum yalnızlıktan ya ne yapacağım ben?

Bunu yaşayan çok insan var ve insan bazen bunu kabul etmekte zorlanıyor. Yalnızlık gerçekten ağır gelebilir ama burada önemli olan şu; insan hatasını fark edebiliyorsa değişme ihtimali de vardır. Ben böyle bir durumda ilk olarak kendime karşı dürüst olurdum. Düşünmeden söylediğim sözlerin insanları kırabileceğini kabul etmek aslında başlangıçtır. Sonra da kırdığım insanlara samimi bir şekilde yaklaşmak gerekir. Herkes geri dönmeyebilir ama bazı insanlar niyetin gerçek olduğunu hissederse kapıyı tekrar aralayabilir. İnsan tek bir özelliğinden ibaret değildir. Bazen biraz durup kendini tartmak, kelimeleri seçmek ve karşıdakini gerçekten dinlemek ilişkileri yeniden kurmanın yolunu açar. Yalnızlık kalıcı bir kader olmak zorunda değildir.