Umut ve inanç beraber mi yürür?

Günaydın Monroe'cim 💖

Hemen inanç ve umut konularını kesin hatlarla birbirinden ayıralım da isteyen istediğini tercih etsin.

Yalnız buraya dikkat tercihleri kişinin kaderi oluverir 💫

Umut ve inanç ilk etapta beraber yürür evet taa ki inanç yerle bir olana kadar. İnanç eninde sonunda yıkılır. Çünkü dışarıdan gelir ve dış etkenlere bağımlıdır.

Umut ise bir bebeğin düştüğünde yeniden ayağa kalkıp devam etmesi kadar içsel, bireysel varoluşsal ve sezgiseldir 🌱

İnanç genelde kitleseldir, bize öğretilir, kontrol edilemez. Dışarıdan beslendiği için de çetin koşullar tarafından aşındırılır.

İnançsız biri çoğunlukla yönsüz ve sınırsız zannedilir. Tabi öyle olanlar da vardır illa ama ben başkalarını ve başka şeyleri gösteren pusulası anlamını yitirdiğinde (inancı yerle bir olduğunda) kendi iç pusulasını merkezine alabilen bir bilinçten bahsediyorum. Bu gerçekten güzel bir eşik herkesin fark edemediği. Fark etse bile geçebileceğine inanmadığı.

Çünkü inançlı birinin öz güveni olmaz, dışarıdan onay bekler daima. Bir inancı yıkılsa yenisine tutunmayı ister hastalıklı olsa da.

Mesela dini liderlerinin ABD/İtrail tarafından öldürülmesine sevinen ve kutlama yapan İranlılar gibi.

Umut inandığımız şeylere yürürken yolumuzu güzelleştiren çiçekler gibidir. Birbirini tamamlarlar. 🐣

Mesela ben dilek dileme özelliğimi yitirmiş olsam bile, marteniçka bilekliğimi taktım. Sevdiğim tüm insanların mutlu olmasını umut ederek.. Leylek görene kadar mı bilmiyorum ama yeni bir yılgınlığın pençesine düşene kadar taşıyacağımı düşünüyorum. Hayatın dilek/dua/inanç çemberinden insan dışlayışı ağır yük. Böylesi bir yalnızlığı taşımak çok güç. Ama bir şekilde taşıyoruz. 🌸
Yolumuz umudunu yitirmemiş insanlara açılsın.🌈