Bir insanı güzel yapan yüzü mü, enerjisi mi?

Bir insanı güzel yapan şey yalnızca yüzü değildir; hatta çoğu zaman yüz, güzelliğin en yüzeyde kalan kısmıdır. İlk bakışta dikkatimizi çeken simetri, bakışlar, gülüş olabilir. Ama bir insanı gerçekten “güzel” yapan, yanında kaldıkça hissettirdikleridir. Enerjisi, tavrı, sesi, nezaketi, bakışının içtenliği. Bunlar görünmeyen ama hissedilen ayrıntılardır. Yüz güzelliği zamana ve ışığa bağlıdır; değişir, dönüşür. Enerji ise insanın iç dünyasının dışa yansımasıdır. Kendini bilen, seven, hayata karşı merakı ve şefkati olan biri, fiziksel olarak kusursuz olmasa da etkileyicidir. Çünkü gerçek çekicilik, insanın karşısındakine kendini nasıl hissettirdiğinde saklıdır. Bazen çok güzel bir yüz birkaç cümleyle sıradanlaşır; bazen de ilk bakışta fark edilmeyen biri, bir gülüşü ya da bir düşüncesiyle göz kamaştırır. Demek ki güzellik yalnızca görülen değil, hissedilendir. Yüz davettir belki; ama insanı içeride tutan enerjisidir.