Kendinden kaçan, kendine yaklaşabilir mi?

evet aynen oyle. hem sonucunu bilirsen belki daha calisasi gelir ya insanin kendisine..
kacmak uyusturur yuzlesme ozgurlestirir.
kacarken sadece zaman kaybedersin, durup kendine baktıgında ise kendini geri kazanırsın.

zor olan zaten kaybettigini hata yaptigini veya oldugun kisiyi kabullenmektir kabul etmek teslim olmak degil olani oldugu gibi gorup direnci birakmaktir
direnc yorar keske yapmasaydim demek akintiya karsi yuzmektir
kabul ozgurlestirir yaptim ve bu benim bir parcam demek kiyiya cikmaktir
kabullenmek yuku sirtindan indirmektir indirmedigin her yuk seni kacmaya mecbur birakir

ayni hatayi veya zayifligi tekrar gormek basa dondugun anlamina gelmez sadece o zayifligin koklerinin sandigindan daha derinde oldugunu gosterir affetmek bir kerelik bir imza degil her seferinde yeniden yapilmasi gereken bir antlasmadir
o utancla kacmak yerine sunu diyebilir misin yine buradayim yine dustum ama bu sefer buranin yabancisi degilim
bu sefer o utanci kovmak yerine onunla beraber yurumeyi denemeye ne dersin?

ben tesekkur ederim o yoldas bazen agir adimlarla yurutse de seni en dogru yere yani kendine goturen kisidir yaninda tasidigin o utanc aslinda hala bir kalbinin oldugunu ve daha iyisini aradigini hatirlatir

yolun acik yukun hafif ya da tasinabilir olsun

insana rast gelesin..