Bence bu durum zekadan ziyade özgüven eksikliği ve duygusal olgunlukla ilgili. Zeki bir insan, eleştirinin kendisini geliştirecek bedava bir 'güncelleme' olduğunu bilir. Eleştiriyi kabul etmemek, gelişime kapıyı kapatmaktır. Yani kişi çok zeki olsa bile, eleştiriye kapalıysa kendi potansiyelinin hapishanesinde yaşar.
O kişiden kişiye değişiklik gösterir. O yüzden hiç kimseyi aptal veyahut da zeki diye ayırt etmenin hiçbir manası yok. Mesela Albert Einstein çok eleştirilen bir insandı ama velakin eleştirilerin hiçbirine kafasına takmadı kabul etmedi Ona canımsın diyenler oldu aptal diyenler oldu ama en sonunda da dünyanın en zeki bilim insanı olduğunu kanıtlamayı başardı. Yani buradan anlayacağımız sonuç eleştiriyi insanları kabul ettirmeye çalışanlar kendilerini zeki zannedenler aptallığın hiçbir farkları yok
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(45 üstü)
3 ay
Dikkate almamak değil, ya bu soru bir düşündüm de çok geniş bir soru. Eleştiri kişiliğe de yapılabilir davranışa da. Kişiliğe yapılırsa insan istemsizce saldırıya geçer. Davranış anlaşılıp değiştirilebilir, fakat kişi bunu da saldırı gibi algılayabilir de.
Kişiliğine yapılan eleştirilerde kabul etmeyip umursamayan zekidir. Ama inadına görmek istemediğinde aptallaşır.
Sorundaki ton biraz öfke içeriyor gibi hissettim, çünkü böyle insanlar gerçekten yıpratıcı olabiliyor 🙂 Şunu bilmelisin; eleştiriyi asla kabul etmemek zekâ göstergesi değildir. Bu genelde ego savunmasıdır. Zeki insan kendine dışarıdan bakabilme cesareti gösterir. Fotoğraftaki gibi sürekli “saldırı altındaymış” gibi hisseden biri de eleştiriden kaçar 🧠🔨 Sen de böyle biriyle karşılaşıyorsan, onun öğrenme kapasitesini değil duygusal olgunluğunu sorgulaman daha doğru olur.
Ya misal veriyorum işte şimdi ben eleştiriye açık biriyim eğer dediği şehide kendimde görüyorsam kabul ederim ama karşımdaki dediğim gibi biriyse ciddiye almam bunu demek istiyorum
Eleştiriye açık olmak zeki insanları yapacağı, aptallar yaptığı her şeyi doğru zannettikleri için eleştiri kabul etmezler ve dinlemezler. Zekiler fikir edinir, dinler, eleştiriyi gözden geçirir.
Yapıcı bir eleştiriyi kulak arkası yapıyorsa, gelişmeye kapalıdır insanı yorar böylesi. Ne anlatsan da kendi doğruları olur. Genelde hayatta bir arpa boyu yol alamazlar.