Kırdıktan sonra emek harcamak onu düzeltmeye yeter mi?

Bir kez çatlayan o narin kristal dünyanın en mahir ellerinde yeniden birleşse bile ışığa tutulduğunda o sızılı kırığın izini dilsiz bir ağıt gibi saklamaya devam eder. Emek, dökülen parçaları bir araya getirecek o sabırlı tutkalı sunabilir belki ama giden o ilk saflığın o çocuksu ve sarsılmaz güvenin yerini hiçbir altın yaldızlı onarım dolduramaz. Ruhun incinen derinliklerinde açılan yaralar bazen sadece iyileşmiş birer yara izi olarak kalır çünkü bir gönlü eski haline döndürmek akıp giden bir nehrin suyunu geriye çağırmak kadar imkansız ve hüzünlü bir çabadır.

Emek sadece hala bir umut varsa anlamlıdır. Kırılan şey kalbinse emek harcamak sadece iyileşme süreni uzatır tecrübeyle sabit.