Hatalarını asla kabul etmeyenlere yapılacak en doğru şey onlara "tamam en kusursuz ve hatasız sensin" deyip susmak olabilir mi?

Bazen evet. Özellikle de karşındaki kişi sürekli savunmaya geçiyor, en küçük eleştiriyi bile kişisel algılıyor ve hiçbir şekilde sorumluluk almıyorsa, tartışmayı uzatmak çoğu zaman bir şeyi değiştirmez. Böyle durumlarda “tamam, en kusursuz sensin” deyip susmak aslında bir teslimiyet değil, enerjini koruma tercihidir. Ancak burada niyet önemli. Eğer bu cümleyi alaycı bir tonla söylersen, karşı taraf bunu pasif agresiflik olarak algılar ve gerilim artar. Ama gerçekten tartışmayı sonlandırmak, daha fazla yıpranmamak için geri çekiliyorsan, susmak bazen en güçlü tepkidir. Her savaş kazanılmak zorunda değildir. Öte yandan, sürekli susmak da sağlıklı değildir. Eğer bu kişi hayatında önemli bir yer tutuyorsa (eş, yakın arkadaş, aile gibi), bir noktada sakin bir zamanda “Ben haklı çıkmak istemiyorum, sadece anlaşılmak istiyorum” diyebilmek gerekir. Çünkü kronik olarak hatasını kabul etmeyen biriyle ilişkide olmak, zamanla karşı tarafın kendini değersiz hissetmesine yol açabilir. Anlık tartışmada susmak akıllıca olabilir. Ama uzun vadede ya sınır koymak ya da iletişim biçimini değiştirmek gerekir. Bazen en doğru hamle konuşmak değil, geri çekilmektir. Ama kalıcı çözüm, ya karşılıklı olgunluk ya da mesafedir.