Yaşamak için en iyi neden ne sizce?

Yaşamak, her şafakta dünyanın o dilsiz ve taze kucağına yeniden doğmak hiç bilmediğimiz bir hikayenin henüz yazılmamış sayfalarına kendi mührümüzü vurabilme ihtimalidir. Belki de en haklı nedenimiz ruhun o en kırılgan kuytularında yeşeren umudu bir başkasının yaralı bakışındaki şefkatle buluşturup bu devasa boşluğu anlamlı bir dokunuşla mühürlemektir. Hayatın o hırçın ve belirsiz denizinde her şeye rağmen içimizdeki o sönmeyen yıldızın peşinden gidip sadece var olmanın o ham ve büyüleyici ezgisini tüm hücrelerimizle solumaktır bizi ayakta tutan.

Bence yaşamak için en iyi neden öleceğimizi bilmektir. Benim için muthif bir mativasyon bu. Düşünsene bir gün öleceksin ve bu dünyaya bir daha hiç gelmeyeceksin. Bir daha üzülmeyeceksin, bir daha sevinmeyeceksin, bu dünyada ki zevkleri bir daha tadamayacaksın. Aman Allahım böyle düşününce her saniyesi ödül değil mi? Sonumuz belli zaten öleceğiz. Ulan madem ki bir gün ölecem o zaman yemişim bahaneleri, engelleri ıvır zıvırları. Hayatımı istediğim gibi kullanıyorum istediğim yerde istediğim gibi zaman geçiriyorumlar falan . ...

Çocuğun varsa onun için yaşıyorsun. Yoksa gerisi boş geliyor. Benim çocuğum olmasaydı şu an özgür tek başıma sadece eğlence amaçlı zevkine yaşardım :D