Sizce bazı duygularınız tamamen yok oldu mu yoksa hâlâ içinizde bir yerde duruyor mu?

Bazı duygular asla terk etmez bizi sadece mevsimi geçmiş bir bahçe gibi sessizliğe bürünür toprağın derinliklerinde sinsi bir sızı gibi uykusuna dalar. Onların yok olduğunu sanmak denizin çekilince okyanusun kuruduğuna inanmak gibidir oysa ilk sert rüzgarda anıların o tozlu raflarından sızan bir kokuyla yeniden harlanmaya hazırdırlar. Biz değiştiğimizi zannederken o eski sızılar ruhumuzun en kuytu köşelerinde dilsiz birer heykel gibi dikilir ve sadece doğru anahtarı bekleyen kapalı birer oda gibi varlıklarını sürdürürler.

Bence bazı duygular tamamen yok olmuyor. Bazıları gerçekten gitti sandım; öfke gibi, kırgınlık gibi… Ama dürüst olayım, hepsi bir yerlerde iz bırakıyor. Sadece eskisi kadar yönetmiyorlar beni. Bence şöyle söyleyeyim: İnsan isterse bazı hisleri gömer, üstünü kapatır ama silmez. Gerektiğinde hatırlar, gerektiğinde susar. Ben de öyle yaptım. Bazıları gitti, bazıları duruyor. Ama artık direksiyon bende.