İçinizdeki "uyuyan devi" uyandıran biri oldu mu?

Bazen hayatınıza bir el dokunur, o el size başta şifa gibi gelir. İçinizdeki hırçın tutkuyu, gerçek kişiliğinizi uyandırır. Siz siyah-beyaz bir dünyada yaşarken, size renkleri gösterir sonra sizi o renklerin özlemiyle baş başa bırakıp gider.

Meğer cahillik bazen ne büyük mutlulukmuş tadını almadığın bir şeyin açlığını çekmezmişsin. Peki, birini önce iyileştirip sonra o yeni farkındalığıyla bir başına bırakmak ne kadar adil?