Bazen bir şeyi kaybetmek sadece bir sonuçtur. Ama kendinden vermek, değerlerinden ya da duruşundan ödün vermek daha derin bir iz bırakır. Sence insanı asıl eksilten hangisi?
Sence gerçek kayıp hangisi: Kaybetmek mi, yoksa kendinden vermek mi?
Kişilik & Karakter konusunda 11,4b cevap paylaştı.
Bence gerçek kayıp çoğu zaman kaybetmek değil, kendinden vermek. Birini ya da bir şeyi kaybettiğinde canın yanar ama yine de kendin olarak kalırsın. Asıl tehlike, birini tutmak için değerlerinden, sınırlarından, öz saygından parça parça vazgeçmektir. O zaman ortada ne tam bir sen kalır ne de sağlıklı bir ilişki. Kaybetmek acıtır ama insanı büyütür; kendinden eksilmek ise içini sessizce boşaltır. En ağır kayıp, aynaya baktığında eski kendini görememektir.
Çok güzel bir soru, düşündürücü👍🏻 Değişim bu dünyanın neredeyse kuralı ve gerçeği. Herkes değişim yaşar. Eğer bir şeylerde değişim etmek ve ya farklı yaklaşmak gerçeğini/farkındalığını anladıysam buna pozitif bakarım ve bu her ne kadar değerler ve ya duruşundan farklı davrandığını/ödün verdiğini gösterse bile iyi bir fırsat ve gelişmedir. Bu gerekçe ile daha çok kazançlı olursun başkası tarafından kaybettiğin gözükse bile, sonuçta bakış açısı, o zaman için olan kavram herkes için farklı ama senin ulaşmak istediğin maksat ve gerekçeler üzerinden baktığında sonuç olarak zamanı er ya da geç kendi kavramının kabulüne getirmiş oluyorsun. Bu bilgelik, öngörülen biri olmak, katiyetle kalmış olman demek=duruşuna geri dönmen demek. Diyorum ya hiçbir şey kaybolmaz, sadece değişim yaşar. Kendini kaybetmeden, olacakları kendi lehine fark ederek değişim sağlamak bir strateji. Böyle gelişmek mümkün. Ama her insanın gelişim tarzı bu yönde olmuyor. Doğduğu andan tavırları ile dümdüz devam eden ve engelleri aşan birisi sadece bütün gereken gücü elinde tutan biri olmalı. Bu mantık ve gerçek olarak mümkün değil ki hiçbir zaman öyle bir şey olmadı. Böyle gördüğümüz insanlar da, evet çok cesur, iradeli ama illa ödün verdiği büyüme zamanı vardır. Mesela, Cengiz Han. Çoğu kişi onun nasıl bir karakteri olduğunu ne yaptığını az çok biliyor. Bazıları onu çok güçlü ve iyi yönde, bazıları tamamen ters yönde kabul ediyor. Ortak olan fikir ise, duruşunun nasıl tam ve değişmez olduğu görüntüsü. Ama onun küçük yaşdan itibaren neler yaşadığı ve ne kararlar almak mecburiyetinde olduğunu göze alırsak değişimini görmemek imkansız. Aynı şey günümüzde sabit duruş ve mantık sergileyen hükümet başçıları için de geçerli. O duruşunu ve savunduğu mantığı görene kadar neler feda ettiğini, kişilerin yerine neler karar verdiğini, ne anlaşmalar yaptığını asla bilemezsiniz (tahmin edebilirsiniz) Önemli olan başta olan duruş ve prensiplerine değişim yaşadıktan sonra başa dönebilmek. Bu kendine sadık olmanı kanıtlar. Düşüncelerim bu yönde ama daha da artırılabilir))
Kişilik & Karakter konusunda 13,6b cevap paylaştı.
Kendinden taviz verebiliyor her insan ister istemez emek verdiği durumlar için ve kaybetmek de kazanmak gibi hayatın parçası. Yani herkes işini yapıyor ve her şey kurala uygun. O yüzden kayıplar da, kazançlar da görecelidir benim için.
Bence asıl kayıp, kendinden vermek 🎭 Çünkü kaybettiğin eşya, para, hatta insan bile zamanla yerini bir şekilde doldurabiliyor. Ama değerlerinden, sınırlarından, duruşundan verdiğinde, geceleri aynaya bakışın değişiyor. 🪞 Kendine olan saygın zedelendi mi, onu toparlamak bazen bir ömür sürüyor. Kaybetmek öğretir, ama kendinden vermek çoğu zaman içten içe çürütür. 🕯️
Birisini kaybettiğinmiz yenisi bulunur yeri doldurulur , ama kendimizi kaybettiğimizde ne biz ne başkası bulabilir artık , oyuzden bırak giden gitsin sen en çokta kendine lazımsın
Birini kaybedersin, canın yanar ama zamanla alışırsın. Ama sırf biri kalsın diye kendini küçültürsen, sustukların içinde birikir. Sonra aynaya baktığında eski seni göremezsin. Asıl insanı yoran bu olmaz mı
Haklısın, çok doğru söylemişsin. Eline emeğine sağlık. Bence de birini kaybetmek acıtır ama geçer. Asıl yoran, biri kalsın diye kendinden vazgeçmek. İnsan sustukça içi dolar, sonra aynaya bakınca kendini eksik hisseder. Buna değmez.
Her kaybın bir de kazancı olur. Bence ikisi aşağı yukarı aynılar. Sadece kendinden kayıp verince daha zor toparlanma durumu olabiliyor. Ama ne kadar yukarı çıkmak istersen o kadar dibe batman gerekiyor.
Kendimden vermek evet biraz yıpratır, yorar ama ben bundan rahatsız değilim sevdiklerim mutlu olsun diye çaba içinde olmaya varımı yoğumu koymaya hazırım ben
Kaybettiğin herhangi bir şeyi tekrar başka bir yerde veya başka bir şekilde bulma imkanın var. Fakat ortada bir « sen » olmadığı, kalmadığı zaman hiç birinin önemi yok