İnsan kaybettikleriyle mi var olur, kazandıklarıyla mı?

Aslında kaybettiklerimizden çıkardığımız derslerden ne kazandığımıza bağlı. Bazen insan kaybediyor iyi hoş da alması gerektiğini o kayıptan alamıyorsa ya da aynı hataları yapmaya devam ediyorsa gerçekten kazanmış olmuyor maalesef. Kaybetmenin bile güzeli herkese yaraşır değil.

Insanlar gecmisteki izlerinin kalintilaridir , Şu an bir insana bakin gecmisinin eseridir , bazilari gecmisi sayesinde dahada guclu olurken bazi kisiler gecmisin kalintilarina takili kalirlar , fikrimce insan kaybettikleriyle var olur , kazandiklarida etki edebilir ama o kadar etkiden ibaret.

İnsanoğlu hem varlıkla hem de yoklukla sınanır.. Tabi bu durum kişinin tabiatına göre değişkenlik gösterir.. Önemli olan her iki durumda da gösterdiğin tavırdır.. Yaşananları imtihanın mı yoksa cezan mı olarak değerlendirip değerlendirmediğine bağlıdır.. İşte tam da bu ince çizgide yürürken insanın var olup olmayacağı belli olur..

Kaybettiğimizi düşündüğümüz şeyler bile bize bir şeyler kazandırıyor. İnsanın tecrübe hanesi doluyor ve bir bakıyorsun var olduğu kişi bütün yaşadıklarının toplamı...

Kazandıkları onu var eder ölsede emekleri ektikleri filizlenir anılır bedeni gitsede ruhu hisseder her daim sonuçlarını.. huzur bulur ebedi..

Üzmemek gerek canını, Her Şer’de bir Hayır vardır demek gerek.

Kaybettikleri ile var olur ☹☹☹🤗🤗🤗

İnsan kazandıklarıyla da, kaybettikleriyle de var olur ama en çok kaybettikleriyle sanırım

Kazandıklarıyla. Kaybediş sanılan durumlarda başka bir şeyler kazanılır, tecrübe gibi.

Yaşadıklarımıza göre değişiyor bence bu

Kaybettikleriyle var olur

Kazandıklarıyla