Başkasına söylenen yalan çoğu zaman bir savunmadır. Ama insanın kendine söylediği yalan daha derindir. “Ben iyiyim”, “Umrumda değil”, “Onu gerçekten sevmiyorum” gibi cümleler bazen gerçeği örtmek içindir. Peki insanı asıl çürüten hangisidir? Dışarıya söylenen mi, yoksa içerde büyüyen mi?
Güncellemeler
4 ay
...
İnsan en çok hangi yalanla yaşar: Başkasına söylediğiyle mi, kendine söylediğiyle mi?
Kişilik & Karakter konusunda 11,3b cevap paylaştı.
Bence insan en çok kendine söylediği yalanla yaşar. Başkasına söylenen yalan bir gün ortaya çıkar, bir bakışta ya da bir cümlede yakalanır. Ama insanın kendi içinde kurduğu cümleler daha tehlikelidir; iyiymiş gibi yapmak, umursamıyormuş gibi davranmak, aslında bitmiş bir şeyi hâlâ sürüyormuş gibi göstermek… Kendini kandırmak daha sessizdir ama daha derindir. Çünkü dışarıya karşı dürüst olmasan bile bir yere kadar idare edersin, fakat kendine karşı dürüst değilsen içindeki denge bozulur. En ağır yük, insanın aynaya bakarken bile itiraf edemediği gerçektir.
Haklısın… İnsan en çok kendi içinde sakladığı şeyden yoruluyor. Başkasına söylenen yalan bir gün biter ama kendine söylediğin yalan her gün yeniden başlıyor. “İyiyim” demek kolay, gerçekten iyi olmak zor. Aynaya bakıp gerçeği kabul etmek cesaret ister. Ama o cesaret gelmeden huzur da gelmiyor. En ağır yük, kimse bilmezken senin bildiğin gerçektir.
Bence başkasına söylediğiyle yaşayabilir ama kendine yalan söylemek çok bariz bir şekilde kendini kandırmak olur. Paradoksal bir durum içine girmiş oluyorsun. Yaşadığını zannedersin.
En çok kendine söylediğiyle yaşar, çünkü başkasına söylediği yalanlarla rolünü oynuyor ama kendine söylediği yalanlarla kendini inandırmaya çalışıyor, yani iç sesinin yazdığı hikaye daha ağır bir yük.
İnsanı en çok içeriye söylenen yalan çürütür bence 🕳️ Çünkü kendine yalan söylediğinde, duyguların güvensiz bir zemine oturuyor. Artık ne hissettiğini, ne istediğini bile karıştırmaya başlıyorsun. Başkasına yalan savunmadır; bedeli var ama nettir. Kendine yalan ise yavaş yavaş kim olduğunu siler, en tehlikelisi de bu 🪞💔
Kendimize söylediğimiz yalanlar en ağırı ve ruha en çok dokunanıdır başkasına söylediğimiz yalanlarla yaşarız ama kendimize söylediklerimizin yalan olduğunu bile bile bunlarla yaşamakta zorlanırız..
Bence insanı asıl yoran ve dönüştüren, kendine söylediği yalandır. Başkasına söylenen yalan bir noktada biter ya ortaya çıkar ya da unutulur. Ama insan kendine yalan söylediğinde onunla yaşamayı öğrenir. Bu da insanı yavqa yavaş ve içten tüketir.
Bence de insanı en çok kendi kendine söylediği yalan yoruyor. Başkasına söylenen bir yerde biter ama insan kendine yalan söyledi mi onunla yaşamaya başlıyor. İşte asıl yavaş yavaş tüketen şey de bu.
Başkasına söylediğin yalan seni karaktersiz yapar ama kendine söylediğin yalan hayatını karartır. İnsan her zaman yalandan uzak durmalı yalan insanın hayatına bulaşınca aldığı nefes bile artık yalan gibi oluyor çünkü yalan öyle hayasızcabir davranıştır ki direk kanına giriyor insanın.
En çok kendine söylediğiyle yaşıyor bence. Başkasına söylenen yalan bir yerde patlıyor ama insanın kendine anlattığı şey daha uzun sürüyor. İyiymiş gibi yapmak, umursamıyorum demek, geçti sanmak… En zor yüzleşme de zaten insanın kendiyle olanı.