Neden eleştirmeyi severiz ama eleştirilince savunmaya geçeriz?

Question

Başkalarının hatalarını görmekte oldukça hızlıyız.

Yorum yaparız, analiz ederiz, hatta bazen acımasızca doğruları söyleriz.

Ama konu bize geldiğinde en ufak bir eleştiriyi bile tehdit gibi algılayıp savunmaya geçiyoruz.

Haklı olup olmadığını düşünmeden, “ama sen de…” diye başlayan cümleler kuruyoruz.

Sence bunun sebebi ne?

Egomuz mu, özgüven eksikliği mi, yoksa eleştiriyi kişiliğimize yapılmış bir saldırı gibi görmemiz mi?

DİYKAT · Accepted Answer

Bir rivayet vardır, çok severim. İsa peygamber bir gün bir kadının sokak ortasında taşlandığını görüp olaya müdahale eder ve "kadının suçu nedir ki böyle zülm edersiniz ona?" der. Ahalide "o bizim kocalarımızı elimizden alır, kötü kadındır" gibi şeyler özetle. Sonra peygamber eline bir ayna alır ve ortaya koyar. "Herkes buna baksın" der. Aynaya bakanlar bir bir en büyüğünden en küçüğüne tüm günahlarını görünce dehşet içinde oradan kaçarlar. Hülasa kıssadan hisse bu olayda anlatılan şudur... İnsanlar bir başkasının kusurunu görüp onu alaşağı etmede bir kuzgun gibidir. Ama kendilerine gelince de bir yavru ceylan. Freud ne güzel açıklamış bunu "ego" ile. Hani ego insanın en gizli hırs ve nefretidir ya. Hahh işte insan bunu egosunu tatmin etmek için yapar. Ne kadar karşısındakini eleştirip, yererse o kadar güçlendiğini ve benlik kazandığını düşünür. Oysa ki tam tersi kendisini küçüktür karakter olarak. Çünkü dinimiz hoşgörü dinidir. Bu yüzden Cennet'e ilk girecekler sabırlı ve hoşgörülü olanlardır denir. ..

_Ronahî_ · Accepted Answer

Kendimiz hakkındaki iyi düşüncelerimizle, dışarıdan gelen negatif yorum çarpışınca beyin kısa devre yapıyor. Eleştirmek kolaydır çünkü dışarıdan bakınca manzara nettir. Ama eleştirilmek, birinin bize zorla ayna tutması gibidir. O aynada kusurlarımızı görmek canımızı yakar. Çoğumuz kendimizi olduğumuz kişi olarak değil, olmak istediğimiz kişi olarak pazarlarız. Eleştiri bu imajı zedelediği için hemen kalkanları indiriyoruz..🤷🏻‍♀️

ScramblerChopperMam · Accepted Answer

Bence bunun sebebi tek bir şey değil.
Biraz ego var, evet. ama daha çok kırılgan bir tarafımız var. İnsan başkasını analiz ederken dışarıdan bakıyor, objektif oluyor. Ama konu kendine gelince mesele davranış değil, direkt kalbine dokunuyor gibi hissediyor. Eleştiriyi yanlış yaptın olarak değil, sen yetersizsin diye duyuyor.
O yüzden hemen savunmaya geçiyoruz. Çünkü aslında haklı çıkmak değil, incinmemek istiyoruz. Ama sen de diye başlayan cümleler kurmamızın sebebi de bu; suçu paylaştırınca yük hafifliyor sanıyoruz.
Bence bu biraz özgüven eksikliği, biraz geçmişten gelen yaralar, biraz da kendimizi koruma refleksi. İnsan kendine dürüst olmakta zorlanıyor çünkü en ağır yüzleşme insanın kendiyle olanı.

Gizli Üye · Accepted Answer

Ben bütün komplekslerimden arınmış birisiyim. Beni eleştirebilir kendice, bende onu eleştirisini doğru ise kabul ederim. Eleştiri kendi gibi ise itin popon sokarım o kişiyi. Ayrıca eleştiri işini yapacak durumda az insan var. Toplumun onlara pek tahammülü yok çünkü haklı eleştiriler. Örnek olarak kendimden biliyorum neleri eleştirip başımıza böyle şeyler gelir yapmayın dedim ise dinlenilmedi. Hepsi de oldu. Savunmaya geçecek olmadı hiç.

İremolog · Accepted Answer

Eleştiri bizi “yanlışım ortaya çıktı, değerim düştü” paniğine sokuyor 😶‍🌫️ Ego hemen savunmaya geçiyor, özgüven tam oturmadıysa bu daha da şiddetleniyor. Başkalarını eleştirirken güç bizde, kontrol hissi var; konu bize dönünce kontrol kaybı gibi algılanıyor. Yani hem ego, hem özgüven eksikliği, hem de eleştiriyi kimliğimize saldırı sanmamızın birleşimi aslında. 🌱🧠

Barış_LonelyForever · Answer

eleştirmek ile işim olmaz genelde

Psigareşh · Answer

Birden çook sebebi var "bence"...

İlkin sevmediğimiz insanlardan eleştiri gelince buna tahammül etmek zor...
İkincisi yıllarca biriktirilmiş bir deneyim var ve doğru ya da eğri demeden, bunu tehdit edecek bir unsur olunca beyin alarm durumuna geçiyor...
Üçüncüsü herşeyi ben bilirim durumundaysa kişi, kabul etmez hiçbir şeyi...

mapluie · Answer

Biraz fazla iddialı olacak ama kendimizi tanrı yerine koyma hadsizliği bence. Sık sık insanları yargılıyor sen şöylesin böylesin şu hatalı bu yanlış diyorsak sorun o kişilerde değil, onlarda kusur gören ve dile getiren dildedir bence. Onların hatasını görüyorsak kendi hatalarımıza odaklanmamız gerektiğindendir. Ya da dile getiriyorsak kendi yanlışlarımıza hiç bakmadık demektir. Yani içimizden çok dışarıyla meşgul olmaktan bence hep

EnginCame · Answer

Eleştirmek de eleştirilmek de faydalıdır; yeter ki karşındakini kırmadan üzmeden yapılsın

HayalsizDasporav · Answer

Biri hatami söylerse severim. Ama överse *.

вʟαcк · Answer

Toz konduramıyor kendine.

MarllboroRed · Answer

İnsan oğlu yalanı hiç sevmez takı kendi söyleyince çok tatlı gelir

KayipPsikopat_3 · Answer

Ben soranı eleştiririm kimseyle işim olmaz eleştirini de takmam hoşuma gider

Gizli Üye · Answer

İnsanın doğası gereği bu ama kendini geliştirmiş kişiler eleştiriye de katlanır.

Fursan1 · Answer

Kendinle yüzleşmek kolay değil

Titizzz · Answer

Eeee zaten oyle bir milletiz

GamzeliBela · Answer

Tahammülümüz yok

Sananeecannm · Answer

Evet çok Benciliz

Neden eleştirmeyi severiz ama eleştirilince savunmaya geçeriz?

En İyi Cevaplar

Yapay Zeka Cevapladı

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Neden eleştirmeyi severiz ama eleştirilince savunmaya geçeriz?

En İyi Cevaplar

Yapay Zeka Cevapladı

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Bu paylaşımı beğenmene sevindik!