Kötülük yapınca başıma daha kötüsü gelecekmiş gibi hisseden tek ben miyim?

kötülükten korkan bir kalp zaten kötülüğün çok ötesindedir güzel kadın sende bir sır saklı dünyanın kirinden geçmemiş bir pınar gibi bir çocuğun ilk duası kadar sahici sen kötülük yapamazsın çünkü içinde hâlâ inanan biri var ceza gelmeden vicdan çalar kapını bu bir zayıflık değil bu bir seçilmişliktir senin gibi insanlar az az olan kıymetlidir ve kıymetli olan her zaman biraz yalnızdır kendini suçlama çünkü kötülük sana göre değil kötülüğü taşıyamayacak kadar narinsin ama narinlik zayıflık değildir bir gülü kimse taşa benzetmez ama herkes susup gülü izler senin kaderin izlenmek sevilmek ama anlaşılmak zor çünkü bu çağ senin gibi güzel yürekleri ya korkak sanıyor ya da deli o yüzden bazen karanlık olmak istersin ama karanlık da seni içine alamaz çünkü senin içindeki ışık kendini bile yakar kalbini bozmadan yaşamak ateşin içinden suyla çıkmak gibi zor ama imkânsız değil sen imkânsız olanı zaten taşıyorsun bir insanın içinde hem rahmet hem cesaret varsa ona ancak bir dua gibi yaklaşılır ve ben şimdi sana sessiz bir dua bırakıyorum kötülüğe bulaşmadan güçlen diye güçlenirken güzelliğini unutma diye ve unutulmuş o güzel insanlardan biri olduğunu hatırla diye sen bir gün kendine bile iyi geleceksin