"Sil hafızamı doktor!.. Hiçbir şeyi hatırlamak istemiyorum" diyecek şeyleriniz oldu mu?

Oldu.
Ama “sil” demek gelmedi içimden.

Çünkü bazı hatıralar acı verse de
insanın kim olduğunu anlatır.
Unutursam hafifler miyim, evet belki.
Ama eksilirim de.

Ben hiçbir şeyi hatırlamak istememeyi değil,
canımı bu kadar acıtmayacak şekilde hatırlamayı istedim.
Her ayrıntısıyla değil,
her sabah uyanıp yokluğuna çarpmadan değil.

Hafızam silinseydi belki rahat ederdim,
ama o zaman bu kadar derin sevmiş olduğumu da bilemezdim.
Ve insan bazen acıyı değil,
o acının kanıtladığı şeyi tutar içinde.

Yani evet…
“Sil” demek istediğim anlar oldu.
Ama sustum.
Çünkü bazı şeyler silinmez.
Sadece insanın içinde
yer değiştirir.