Birini sevmek için "Gülüşü çok güzel" veya "Beni çok iyi anlıyor" gibi bahaneler üretmek, aslında kalbimizdeki o açıklanamayan duyguyu mantığa büründürme çabası mıdır?
Kişilik & Karakter konusunda 11,7b cevap paylaştı.
Bence çoğu zaman bahaneler bir sığınak gibi kullanılıyor. İnsan bazen cesaret edemediği şeyi, yüzleşmek istemediği gerçeği ya da sorumluluğunu almakta zorlandığı durumu bahanelerin arkasına saklıyor. O an için rahatlatıyor çünkü suçluluk azalıyor, yük hafifliyor gibi geliyor. Ama uzun vadede aynı yerde saydırıyor. Gerçek büyüme, bahaneyi bırakıp nedenleri dürüstçe kabul edince başlıyor. Bahane geçici bir konfor, yüzleşmek ise kalıcı bir güç kazandırıyor.
Bahaneler kesinlikle birer sığınaktır. Ama bu sığınak her zaman güvenli bir liman değil, bazen kendimizi içine hapsettiğimiz bir zindan olabiliyor. Bazen karşımızdaki insanın beklentilerini karşılayamadığımızda ya da bir hata yaptığımızda, doğrudan "Yetersiz kaldım" demek yerine teknik bir gerekçeye tutunmak bizi daha güvende hissettirir.
Bence bu bahaneler aslında sığınak değil, sevginin görünen yüzü 🌧️☺️ O içinden taşan, tarif edemediğin duyguyu “gülüşü”, “anlayışı”, “dokunuşu” gibi somut şeylere bağlayıp zihnini rahatlatıyorsun. Kalp önce seçiyor, zihin sonra “neden” uyduruyor gibi düşün 💘 Bu kötü değil, sadece insan olmanın doğal bir savunma ve anlamlandırma biçimi.