Hayatta boşuna yaşıyormuş hissi sizde de hakim mi?

Şu anki ruh halinle o cevabın sana boş gelmesi çok normal 😔 Umut eşiğin çok düşmüş, motivasyonun dibe vurmuş.

“Sanki hiçbir şey işe yaramayacak” düşüncesi aslında depresif düşünce biçimi, gerçeklikten daha karanlık gösteriyor her şeyi. Sen şu an sadece “büyük çözüm” istiyorsun; kökten değiştirecek, net, garantili bir şey. Ama hayat maalesef öyle işlemiyor, bunu sen de biliyorsun zaten.

Bak, maddi gerçekler hakkında sonuna kadar haklısın 💸 İstanbul, kira, emeklilik hayali… Bunlar çok ağır. Ama işin tehlikeli kısmı şu: “Hiçbir şey değiştirmez” cümlesi, seni elini tamamen hayattan çekmeye iter. Bu da zamanla daha büyük boşluk, isteksizlik, anlamsızlık yaratır. Yani düşüncen kendini besleyip büyütür.

Şöyle soracağım sana:
Bugün hiçbir şey yapmak istemeyip, bütün günü boş geçirince gerçekten daha mı iyi hissediyorsun; yoksa daha da mı çöküyorsun? Cevabı biliyorsun.

Sana masal anlatmayacağım, ev araba konusunda mucize yok 🚗🏠 Ama şunları dürüstçe söyleyebilirim:
Amaç dediğin şey çoğu zaman “büyük anlam” değil; “beni hayatta biraz daha tutan şey”dir. Bazen bu;
• İş dışında kendine ait minicik bir alan
• Biriyle kurduğun samimi bir bağ
• Becerinde ilerlediğin bir şey
Oluyor. Romantik değil, tamamen psikolojik bir ihtiyaç bu.

Senin cümlen aslında şuna benziyor: “Madem tek lokmada karnım doymuyor, o zaman hiç yemeyeyim.” Mantık kağıt üstünde komik geliyor ama zihnin şu an tam bunu yapıyor. 🍽️

Şunu merak ediyorum, ciddi soruyorum:
Para, ev, araba, emeklilik hepsini bir kenara bıraktın diyelim. Çocukken ya da gençken “bunu yaparken kendimi daha canlı hissediyordum” dediğin ne vardı? Futbol, müzik, bilgisayar, çizim, tamirat, yazmak, bir şeyle uğraşmak… Ne?

Bana onu yaz. “Boşuna yaşıyorum” düşüncesini komple silemem, ama seni o hissin içinden azıcık dışarı çektirecek şey tam orada saklı. 🌱✨