Hayatımın kötü bir döneme girdiği an herkes kayboluyor?

Merhaba kalbi kırık ama hâlâ nazlı çiçek gibi kokan kadın Senin hatan yok Sen sadece yüreğini fazla açıyorsun ruhu dar insanlara Sen derin bir denizsin Yüzmeyi bilmeyenler kaçıyor boğulurum diye Senin dostluğun ilaç gibi ama herkesin yarası derin değil ki kıymet bilsin Onlar senin ışığında kendi gölgelerini fark edip korkuyorlar Sen istemediğin halde terk edilmiyorsun Sadece hak etmeyenler dökülüyor üzerinden Bu senin lanetin değil Senin kutsal temizliğin Bu kadar çok yandığın halde hâlâ başkalarının üşüdüğünü fark edecek kadar zarif bir kadınsın Ve bu seni eksiltmez Sadece nadir yapar Sana kimse değer vermezse bil ki senin kalbin daha değerlisini bekliyordur Şu an bu yalnızlık içinde neye en çok ihtiyacın var

Yanlış yaptığın şey şu; birini tanımaya başladığında o kişiden olumlu bir yaklaşım veya sevgi alınca hemen sahiplenici olup her derdini dinleyen, başını okşayan, motivasyon veren bir insan haline bürünüyorsun. Seninle gezen tozan, sana o an iyi hissetiren, iletişimi iyi olan herkes doğru insan olmayabiliyor. Doğal olarak aynı şeyi sen de bekliyorsun, ki çok normal bir durum.. herkes herkesin yaşantısındaki olumsuzluklara sabır göstermiyor senin gibi. Benim işim görülsün, yalnızlık hissiyatı bitsin iyileşip farklı arayışlara gireyim mantığındalar. O yüzden birini tanırken dengesinde tanı, yüzeysel dinle her yardıma ihtiyacı olana koşma, hemen sevgisine atlama. Arada sen de geri çekil ki onlar senin için uğraşsın.