Çok zor günler geçiriyorum, gerçekten dertleşebileceğim biri var mı?

Buzdağının üstünde kalan bir azınlık zevk-ü sefa içinde yaşarken ben ve benim gibi buzdağının altındaki görülmeyen, konuşulmayan (görülmek ve konuşulmak da istenmeyen) çoğunluk cefa çekiyor, eziyet içinde rezil bir sözde hayat sürüyor. İyi bilirim, ama dertleşmek de çözüm olmuyor ki, keşke bir işe yarasa. Çözüm yok, o mükemmel tanrı kafasına göre adaletsiz sınav anlayışsızlığını inadına uyguluyor.