Sürekli aldatılan biri neden herkesten şüphe eder, kimseye güvenemez hale gelir?

Sürekli aldatılan birinin herkesten şüphe eder hale gelmesi “kişilik bozukluğu” falan değil; zihnin kendini korumaya çalışması.

Biraz açayım:

1. Beyin tehlike var diye öğrenir
Aldatılma tekrar ettikçe beyin şunu öğrenir

Güven = acı.
O yüzden artık herkesi potansiyel tehdit gibi tarar. Bu bir refleks. Tıpkı birkaç kez yanmış birinin ateşe yaklaşmaması gibi.

2. Travmatik bir deneyim yaşanır
Aldatılmak sadece ilişki bitti değildir.

Gerçekliğin sarsılır Ben bunu nasıl göremedim?
Kendine güvenin zedelenir
Kontrol duygusu kaybolur

3. Kişi artık kendine de güvenemez
En can alıcı nokta bu:

Yanlış kişiyi seçtim değil,
Ben insanları doğru okuyamıyorum düşüncesi yerleşir.

Başkalarına güvenememek aslında çoğu zaman kendine güvenememekten gelir.

4. Zihin genelleme yapar
Birkaç kişi aynı şeyi yaptığında beyin şunu der, Demek ki insanlar böyle.

5. Kontrol etmeye çalışma
Şüphe etmek, sorgulamak, didiklemek
Bunlar güven eksikliği değil;

Bir daha aynı acıyı yaşamamak için kontrol edeyim çabasıdır.
Ama ironik şekilde bu, hem kişiyi yorar hem ilişkiyi boğar.

Çok doğal değişimi askında insanın güveni çok hassas bir cam’a benzetilebilir çünkü güven bir kere kırıldığı zaman bir daha düzeltilemez hale gelir.
Bu yüzden mümkün olduğu sürece hayatınızda size asla yalan söylemeyen kişilerle arkadaşlığınızı devam ettirin eğer yalan farkettiğimiz an hemen uzaklaşmalıyız.