Başka dünya vardır diye mi iyi ve erdemli olmalıyız?

Kant, Tanrı’yı ve ahireti bilginin konusu değil, ahlakın zorunlu varsayımları olarak ele alır. Ona göre teorik akıl Tanrı’nın varlığını ya da ruhun ölümsüzlüğünü kanıtlayamaz; bu konularda kesin bilgiye sahip olamayız. Ancak pratik akıl, yani ahlak alanı devreye girdiğinde tablo değişir: İnsan, ahlaki yasaya uymakla yükümlü bir varlıksa, bu çabanın anlamsız olmaması için ruh ölümsüzlüğü ve Tanrı’nın varlığı birer postüla olarak kabul edilmelidir. Çünkü mutlak adaletin ve en yüksek iyinin bu dünyada tam olarak gerçekleşmesi mümkün değildir. Kant bu yüzden dini, korkuya ya da mucizelere değil, ahlaki sorumluluğa dayalı bir inanç olarak temellendirir. Onun felsefesinde Tanrı, kanıtlanan bir varlık değil; ahlaklı yaşamın anlamını güvence altına alan zorunlu bir düşüncedir.