Gerçekten hangisinden daha çok korkuyor insan?

Haklı olmakta hatalı olmakta korkutmaz beni. Çünkü ne haklı olmak kazandırır, ne hatalı olmak. Mevzu burada kazanmaktan ziyade kaybetmek zaten. Haklı olunca mı daha çok kaybedersin, hatalı olunca mı? İnsan en çok başkası olunca kaybeder. Benim en büyük korkum bu yüzden kendimi kaybetmek, bir başkası olmak.

Aslında her ikisi de aynı madalyonun iki yüzü. Kafka’nın dediği gibi hatalı olmaktan korkuyorum; çünkü bu beni savunmasız bırakıyor, eksik hissettiriyor. Ama Dostoyevski’nin işaret ettiği o haklı çıkma korkusu çok daha ağır bir yük. Çünkü bazen haklı çıkmak, en korktuğun senaryonun gerçekleşmesi demektir. Keşke ben yanılsaydım da dünya/insanlar daha iyi olsaydı dediğimiz o anlar var ya; işte orada haklı çıkmak, beraberinde derin bir hayal kırıklığı ve yalnızlık getiriyor. Sanırım insan; hatalı olduğunda gururunu, haklı çıktığında ise bazen umudunu kaybediyor. Bu yüzden her ikisinden de aynı derecede korkuyorum; biri varlığımı sarsıyor, diğeri ise dünyamı karartıyor..🤷🏻‍♀️

Bence insanlar genel olarak hatalı olmaktan korktuklarını sanırlar ama çoğu zaman onları kilitleyen şeyin haklı çıkmanın sonuçları olduklarını da bilmezler. İnsan zihni için en zor şey yanlış olmak değil doğru olduğunu kabul edip hayatını değiştirmek zorunda kalmaktır. Bu yüzden çoğu aşırı düşünme problemi gerçeği bulmaya çalışmak değil gerçeğin doğuracağı sonuçlardan kaçmaya çalışmak ve korkmak. Yani kısaca insanlar hatalı olmaktan korktuğunu sansalarda haklı çıkmaktan korkarlar.

Bir insan neden haklı olmaktan korkar ki he sonucu kötü olacaksa evet korkar ama diğer şekil çokta korkunc değil ama bir insan bir konu üzerinde çok düşünüyorsa demek ki ortada bir hata vardır insan yaptığı şeyde kendisinden emin olduğu sürece korkmaz çok düşünmez