Bazen insanın söyleyecek çok şeyi vardır ama tam o anda susar. Çünkü konuşursa bir şeyi kıracağını, fazla açılırsa geri dönülmez bir kapı aralayacağını hisseder. Susmak her zaman güçsüzlük değildir; kimi zaman kendini korumak, kimi zaman da karşı tarafı incitmemek için seçilir. Bazı sessizlikler kelimelerden daha ağırdır ve daha çok şey anlatır. Peki sence insan en çok hangi anlarda konuşmak yerine susmayı seçer?
İnsan en çok duygusu çok yoğunken susar; ya kendini kaybetmemek için ya da bir daha toparlanamayacak bir şey söylememek için. Çünkü bazen susmak, hem kendini hem karşısındakini korumanın en doğru yoludur.
Çünkü karşındaki insan seni anlamadığı için işine gelmediği için sen de artık onun senin anlamayacağını bildiğin için susuyorsun yani susmak zorunda kalıyorsun tekrar tekrar anlatmiyim diye nasıl olsa işine geldiği gibi anlıyor diyon o yüzden
Çünkü bazen konuştuğumuza değmeyeceğini anlarız. Bazı kelimeler israf olur; anlamak isteyene değil, anlamak istemeyene. Bu yüzden kendimizi yormak istemeyiz.
Bence insan en çok haklı olduğunu bildiği ama anlaşılmayacağını hissettiği anda susmayı seçiyor 💭 Çünkü o an tartışma kazanılsa bile ilişki kaybedilecek gibi gelir. Bir de duygular çok yoğunken, özellikle kırgın ya da gururu incinmişken susar; çünkü ağzından çıkacak her sözün geri dönüşü olmayacağını bilir 🔥🕊️