Kendimi zerre düşünmüyorum, ne yapabilirm?

Yalnızlığın asıl sevilmeye başlama sebebi ona alışmaktır ama bu gerçekten yalnızlığı sevdiğin anlamına gelmiyor. Sadece sana öyle geliyor. Yani eğer şartlar beklediğin gibi olmaz ise zaten yalnızlığa mecbur kalıyorsun. Bir çok kişi bununla başa çıkamıyor. Yalnız olmamak için yanlış tercihler yapıyorlar ve sonucu daha kötü oluyor. Diğer kısım insanlar ise mecburiyetten yalnızlığa alışıyorlar. Bu alışmışlık iyi gelebiliyor. Diğer grup insana göre çok çok daha sağlıklı bir durum ama bunun da bir süre sonra olup olmadık zamanlarda senin de hissettiğin gibi hüzün atakları olabiliyor. Başarısızlık hissi, sevilmeme hissi ve bunun gibi bir çok şey beraberinde gelebiliyor. En önemli nokta ise belli bir süre sonra bunlarla yaşamaya alışıyorsun. Sadece biraz mutsuz oluyorsun ve geçiyor. Geçmez ise kendini düşünmeme kısmı biraz artıyor. Bunu kontrol altına alamazsan durum daha da kötüleşebilir. Dikkat et.

Kesinlikle. Bunun için kafanı meşgul edecek hobiler edinebilirsin. Kişisel gelişimine odaklanabilirsin. Belki bunları yaparken o kişi de çıkar karşına. Hayat bu ne zaman ne olacağı belli olmaz. An için üzülmek yerine geleceğe odaklanmalı insan. Gelecekte seni nelerin beklediğini bilemezsin. Hayat sürprizlerle dolu.

Evet, bu ani ve sebepsiz yere gelen üzüntüler olacaktır. Ona yapılacak bir şey yok. Modu olabildiğince yüksek tutmak lazım :)