Kıskançlık duygusundan nasıl kurtulurum?

Annem küçük yaşta çekip gitti. Bütün çocukluğum akrabalar tarafından aşağalanarak, dışlanarak, kötü söz duyarak ve başkalarıyla kıyaslanarak geçti. Okul hayatım boyunca arkadaş edinemedim. Hiç sevgilim olmadı. Şimdi 20 yaşıma girdim üniversite öğrencisiyim ve yaşıtlarım için normal olan şeyleri hiç yaşamadım. Hiç oje sürmedim ya da hiç kulaklarımı deldirmedim. Şimdi diğer kızları en ufak bir şeyde kıskanıyorum saçlarının uçlarındaki dalgayı, dudaklarındaki ruju, yüzlerindeki o yaşama sevincini ve ışıltıyı vücutlarını, tarzlarını, hayatlarını, ailelerini,
çevrelerini, teninin yumuşaklığını en çok geleceğe dair hedeflerini kıskanıyorum çünkü onlar için gerçekleşme ihtimali olan şeyler. Ben ise sadece hayal ediyorum gerçek olmayacağını bile bile hayata değer katıyorlar ve gelecekten umutlular en çok bu yaşama sevincini kıskanıyorum bende yok çünkü onların sahip olduğu hiç bir şeye sahip değilim her şey gözümün önünde ama dokunamayacağım kadar uzakta. Başkalarını kıskanmaktan bıktım canım acıyor çok yıpratıcı
Kıskançlık duygusundan nasıl kurtulurum?
Cevapla