Haksız mıyım ben?

çok güzel yazmışsın çok tesekkur ederim. hep herkesin yanında oldum bu toksik olsalar bile. herkesin yardımına koştum ama hep yalnız kaldım. artık kendimi bile sevemiyorum uzağım ve insanlar dediğin gibi bu degisimime tahammül edemiyorlar. artık mutsuz insan istemiyorum mesela. çok yoruldum yani

Seni çok iyi anlıyorum. Sürekli güçlü olan, herkes için koşturan, kimseyi kırmamaya çalışan taraf olunca insan en sonunda kendi içinde tükeniyor. Yalnız kalman değersiz olduğun için değil, hep başkalarını kendinden öne koyduğun için. Ama bu bir eksiklik değil değişmesi gereken bir alışkanlık. Kendini sevmediğini bile hissetmen bile ne kadar yorulduğunu hissettiriyor. Şimdi yaptığın şey bencillik değil iyileşmeye çalışmaktır. Ayrıca insanların bu değişime tahammül edememesi çok normal çünkü sen sınır koydukça onların alıştığı "hep veren" versiyonun ortadan kalkıyor. Ama sen onların konforu için kendinden vazgeçmek zorunda değilsin sonuçta sen terapist değilsin, herkesin yükünü taşımak zorunda da değilsin.

Yoruldum demen bile aslında içinde hala bir güç olduğunu gösteriyor çünkü artık dayanmalıyım diye düşünmüyorsun bana iyi gelen bir hayat istiyorum diyorsun. İnan ki seni sen olduğun için seven insanlar bile vardır sadece onlara bir tık daha yer açman gerekebilir🖤