Umut etmekten vazgeçtiğiniz zamanlar oluyor mu?

Umut etmekten vazgeçeli çok oldu.
Artık hiçbir şey için umut etmiyorum. Hayattan bir beklentim yok, bir isteğim, bir hayalim de yok.

Hayat bana ne verdiyse kabul ettim. Hastalıkları, aksilikleri, çıkmaz yolları, dramatik olayları, bunaltıcı dönemleri… Seçme şansım olmadan önüme konan her şeyi yaşadım. Direnmedim ve pazarlık yapmadım, olduğu gibi aldım.

Bu hayata demir atmayacağımı biliyorum. Sonsuza kadar yaşamayacağım. Kısıtlı bir sürem var ve bunun yarısını çoktan geçtiğimi hissediyorum. Bu bir korku değil, bir tespit.

İnsanlık, yaşamayı bir görev haline getirdi. ''Bunları yapmak gerek'' dediler ama bu hayatta her insanın bir görevi olmak zorunda değil. Her insanın yetmiş yıl yaşaması gerektiğine dair bir kural da yok. Her insan anlamlı bir hayat yaşayacak diye bir kaide de yok.

Benim görevim bu demek ki.
Sadece yaşamak.
Ve sonra ölmek.
Tüm görevim bu.

Bu bana yetiyor...

Asla
Hiç bir zaman hiç bir konuda umudumu yitirmem
Üzerine üzerine gitmekten korkmam
Umud etmek değil umudun peşinden doğru adımlarla gitmek önemli
Farklı farklı şeyler için umud edebilir insan
Ama önemli olan o yolda verdiğin mücadele
Nasıl olsa mücadele ettiğin zaman
İyi ya da kötü bir sonucu olacaktır
O yüzden umud etmekten asla vazgeçmem