Kimse durduk yere çekilmez köşesine… hevesi kırılmıştır, kalbi kırılmıştır, hayalleri yıkılmıştır ve en kötüsü de... Nedir?

Hevesin kırılması veya hayallerin yıkılması geçici fırtınalardır; ama o köşeye çekilmenin asıl korkunç yanı, artık anlaşılmaya dair en ufak bir inancının kalmamış olmasıdır. Karşındakine bir şeyler anlatma çabasını tamamen bıraktığında, öfke bile yerini buz gibi bir kayıtsızlığa bırakır; çünkü birine artık açıklama yapmıyorsan, onu zihninde çoktan yok saymışsın demektir. En kötüsü, o sessizliğin içinde bir zamanlar değer verdiğin her şeyin aslında koca bir "hiç" olduğunu fark ettiğin o andır.

Bilmem 🤷‍♀️ Kolayca kırılıp yıkılanlardan değilim ve ne kadar çabalasam da, otuz yaş altı, hayattan bıkmış usanmış ve hayatı yaşamak için sebebi olmadığını söyleyen tüm o güzel ve hassas kalpleri anlayamıyorum. Kimse için değil, kendimiz için yaşayıp mücadele etmeliyiz. Kırılsak da, üzülsek de, yıkılsak da…. Yeri geldiği zaman yanıp kül olur, Anka kuşu misali küllerimizden doğmalıyız her defasında

Kalbi kırılmış, hayalleri yıkılmış insan zamanla ayağa kalkar.

Güçlü durmaya çalışır.