İnsanın kendine verdiği zararı başka biri verebilir mi yoksa en büyük kötülüğü hep kendimize mi yapıyoruz?

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde bir köyde, kendi halinde yaşlı bir kadın yaşıyormuş. Bahçeli, eski bir evde yaşayan kadın o gün, bahçeden bir porsiyon fasulye toplamış. Güzel bir fasulye yemeği yapmak istiyormuş, bunun için şöminesinde biraz ateş yakmış. Ateşin daha güçlü yanması için içine bir demet saman atmış. Fasulyeleri almış, güzelce yıkadıktan sonra tencereye dökmüş. O sıra da fasulyelerden bir tanesi de samanın yanına yuvarlanıvermiş. Kadın tencereyi ateşe koymuş. Kısa süre sonra şömineden parlayan bir parça kömür dışarı fırlamış ve samanla fasulyenin yanına düşüvermiş. İşte Saman, Kömür ve Fasulye masalı da böyle başlamış.