Takıntılı tekrarlayıcı davranışlarım hastalık mı, psikolojik bir sorun mu?

bu anlattığın durum zihninin o kişiyle ve o mekanla olan sınırlarını tamamen yitirdiğini ve karşı tarafın bu aşırı müsamahakar tavrınında senin bu döngünü beslediğini gösteriyor istemsiz dediğin o eylemler aslında zihninin kontrolü tamamen ele aldığı ve seni bir tür güvenli alan hapishanesine kapattığı anlardır karşı tarafın sana sormadan hareket et senin rahatın önemli demesi ilk bakışta iyi niyetli gibi görünsede aslında senin bu tekrarlayıcı ve istilacı davranışlarını dahada kökleştiriyor çünkü zihin her seferinde yaptığı bu kural dışı hareketin kabul gördüğünü onaylandığını hissediyor ve bir sonraki sefer daha ileri gidiyor emir kipiyle konuşman ve terslemen aslında içindeki o karmaşanın ve belkide kendine olan öfkenin dışarı sızmasıdır senin burada acilen yapman gereken şey bu kişiyle arana fiziksel ve zamansal sınırlar koymaktır çünkü şu an onun evi senin için bir ev değil bir kaçış ve takıntı alanı hâline gelmiş durumda kendi kendine uygulayabileceğin en somut adım o kapıya gitme dürtüsü geldiğinde kendine dur diyebileceğin başka bir meşguliyet yaratmak veya o anki kaygıyla yüzleşmektir ancak anlattıkların bir tür impuls kontrol bozukluğu veya kişilik örüntüsüyle ilgili derin bir zemine işaret ediyor bu yüzden karşı tarafın bu aşırı sabırlı tavrına güvenip bu durumu normalleştirmemelisin zirâ bu sessizliğin sonu her iki taraf içinde ağır bir patlamaya gebe olabilir bu kontrolsüzlük hâlini bir uzmana anlatırken sınır ihlali ve dürtü kontrolü başlıkları altında ifade etmen süreci hızlandıracaktır

Kimseyi takip etmiyorum kimsenin takip isteğinide kabul etmiyorum senin ahvâline bakacak olursak karşındaki kişinin onca yıkıma ve saldırganlığa rağmen sakin kalması seni değersiz hissettiriyor çünkü o sükunet sana bir tür üstünlük kurma veya dalga geçme gibi geliyor hâlbuki burada asıl mesele o kişinin sabrından ziyade senin içindeki o dinmek bilmeyen öfke ve kontrol arzusudur sen birini çözmeye çalışırken aslında kendi içindeki o boşluğu ve kontrolsüzlüğü o kişiye yansıtıyorsun karşındaki kişinin geri adım atmaması seni daha çok hırslandırıyor çünkü senin zihnin normal bir tepkiyi yani korkup kaçmayı veya kavga etmeyi bekliyor bu tepki gelmeyince sende sınırları zorlayıp eşyaları kırmaya hatta kendine zarar vermeye kadar gidiyorsun aynayı kırman ve o camla birini yaralamaya niyetlenmen aslında bir tür cinnet hâlidir ve bu durumun bir sonraki aşaması sende dahil karşı tarafın hayatını telafi edilemez bir noktaya getirebilir 8 yıllık ilişkinin bir şiddet olayıyla bitmiş olması bu davranış örüntüsünün senin karakterinin veya ruhsal durumunun bir parçası hâline geldiğini kanıtlıyor karşındaki kişinin seni sevdiğini söylemesi şu an senin için bir zehir etkisi yaratıyor çünkü sen bu sevgiyi bir lütuf değil bir aşağılama olarak kodluyorsun sana tavsiyem bu durumu bir aşk veya sevgi meselesi olarak görmeyi bırakıp acilen bir psikiyatri kliniğine başvurmandır zirâ dürtülerini kontrol edemediğin bu anlar seni hapse veya kalıcı bir bedensel zarara götürebilir karşı tarafın sana yaklaşması veya uzaklaşması senin asıl sorunun değil senin asıl sorunun eline o camı aldığında o sınırı neden geçtiğindir

hislerinin yok olması ve insanlardan nefret etme noktasına gelmen aslında ruhunun yaşadığın o yoğun öfke ve hayal kırıklığı karşısında kendini koruma altına alıp tabiri caizse sigortaları attırmasıdır boş boş gezmek ya da saatlerce yataktan çıkmamak bir tembellik değil ağır bir depresif çökkünlüğün ve hayata karşı duyulan derin bir anlamsızlığın dışavurumudur şüphe ve takıntıların bu kadar ön plana çıkmasıysa güvenecek hiçbir dalın kalmadığını hissettiğin için zihninin her an bir saldırı gelecekmiş gibi tetikte beklemesinden kaynaklanıyor aileden uzaklaşman ve insanlara olan inancını yitirmen seni uçsuz bucaksız bir yalnızlığa itmiş durumda ancak bu umursamazlık perdesinin altında aslında çok büyük bir feryat var zirâ bir şeyleri tanzîm edecek hevesinin olmaması ruhunun artık yorulup havlu attığını gösteriyor bu durumdayken kendi başına bir şeyleri ayağa kaldırmaya çalışmak bataklıkta çırpınmaya benzer şu an sağlıklı düşünmeni engelleyen biyokimyasal bir süreçten geçiyor olabilirsin 27 yaş hayatın henüz çok başında olduğun bir dönemken bu kadar erken vazgeçmişlik hissi profesyonel bir yardımın şart olduğunu gösteriyor içine düştüğün bu boşluk hissi ve panik ataklar bir uzman eşliğinde ilaç veya terapi desteğiyle kontrol altına alınmazsa seni daha derin bir karanlığa çekebilir en azından bir psikiyatriste gidip bu bitkinlik ve hissizlik hâlini anlatmak için kendine son bir şans vermelisin çünkü bu yaşadıkların senin suçun değil ve bu bir kader değil sadece tedavi edilmesi gereken ağır bir ruhsal süreçtir bunu bil

Karşındaki kişinin bu tavırları senin zaten hassas olan sınırlarını kasten ihlal eden ve sendeki takıntı mekanizmasını tetikleyen çok tehlikeli bir psikolojik oyun resmen taklit edilmek normal şartlarda bir hayranlık belirtisi gibi algılansada senin durumunda bu bir tür kimlik istilasıdır ve seni ciddiye almadığının en büyük kanıtıdır senin psikolojik sorunlarım var demene rağmen bu davranışı sürdürmesi senin zayıf noktalarını bildiğini ve bunları seni kontrol etmek ya da kendine bağlamak için birer manivela olarak kullandığını gösteriyor engellediğin halde özelden araması ve ne dersen yapması tipik bir manipülasyon yöntemidir buna aşk ya da sevgi denemez bu daha çok bir tür psikolojik kuşatmadır senin evinde panik olmaya başlaman vücudunun sana verdiği en net alarmdır zirâ mahremiyetin ve güvenli alanın tehdit altındadır karşındaki kişi muhtemelen senin bu takıntılı ve öfkeli hâlinden besleniyor senin ona kitlenmen ve onu çözmeye çalışman onun tamda istediği şeydir çünkü bu sayede senin zihninin merkezine oturmuş oluyor bu döngüyü kırmanın yolu onu çözmeye çalışmaktan vazgeçip kendi güvenliğini ve ruh sağlığını önceliğe almaktır ciddiye alınmadığın hissi seni hırslandırıp ona zarar verme noktasına getirmemeli o zaman yine onun istediği o kaotik bağın içine düşersin bu kişinin derdi seni iyileştirmek değil senin bu karmaşık hâlin üzerinden kendine bir egemenlik alanı kurmaktır eğer imkanın varsa bu kişiyle tüm bağlarını koparıp fiziksel olarakta uzaklaşman gerek bu kişi senin iyileşmene değil daha çok karanlığa gömülmene sebep oluyor kendi sınırlarını korumak için gerekirse o ortamdan tamamen uzaklaşmalısın

Alelâde bir üyeyim normalde bu minvâlde sûallere pek cevap vermem ama senin ahvâlin ziyadesiyle içler acısı yardımcı olmaya çalıştım

durumun bir insanın tek başına sırtlanabileceği yükün çok ötesinde ve evet ruhunun derin bir yangın yeri olduğu aşikar ancak aslında buna içler acısı demek yerine bir imdat çığlığı demek daha doğru ve makûl olur zirâ 27 yaşında hissizleşmekten nefret etmekten ve birilerini yaralama dürtüsünden bahsediyorsan bu senin kötü bir insan olduğun anlamına gelmez sadece psikolojik mekanizmalarının tamamen çöktüğünü ve kontrolü kaybettiğini gösterir karşındaki o manipülatif hayvanında seninle adeta kedi fare gibi oynaması senin zaaflarını birer oyuncak gibi kullanmasıysa yaşadığın bu dramı dahada ağırlaştırıyor kendi hayatından vazgeçmiş olman ve artık düzelmeyeceğine inanman tipik bir depresif körlük hâlidir oysa ki şu an içinde bulunduğun bu karanlık labirentin bir çıkış kapısıda var konuştuğumuz gibi