Bu kadar kırılmam normal mi?

Buna kırılman ve değersiz hissetmen tamamen normal çünkü senin yaşadığın şey basit bir doğum günü meselesi değil emek ve karşılık dengesinin bozulmasıdır insan verdiği değerin en azından fark edilmesini ister sen arkadaşlarının özel günlerini hatırlayıp kutlarken onların seni geçiştirmesi bilinçli olsun ya da olmasın sende şu duyguyu tetikler ben onlar için bu kadar önemli değilim bu his çok insani ve sağlıklıdır çünkü değersiz hisseden biri değil değer bekleyen biri böyle hisseder sorun senin hassas olman değil karşılıklılığın olmamasıdır ilişkilerde asıl yaralayan şey unutulmak değil tek taraflı kalmaktır insan bir noktadan sonra şunu sorgular ben mi abartıyorum yoksa gerçekten tek taraflı mı çabalıyorum bu sorgulama kıymetlidir çünkü kendini fark etmeye başladığını gösterir değer vermeyene değer vermemek konusu ise keskin ama gerekli bir dengedir bu tamamen görmezden gelmek ya da intikam almak anlamına gelmez ama aynı yoğunlukta emek vermemek kendini geri çekmek ve sınır koymak demektir senin herkese aynı değeri verme zorunluluğun yoktur özellikle de sana aynı özeni göstermeyenlere ilişkiler matematik gibi birebir olmak zorunda değil ama sürekli tek taraflıysa orada ilişki değil alışkanlık vardır ve alışkanlık insanı yorar değer vermek bir lütuf değil bağ kurma biçimidir ama bu bağ seni incitiyorsa durup bakman gerekir senin yapman gereken bir anda herkesi silmek değil şunu netleştirmek ben bu insanlardan ne bekliyorum ve bu beklenti karşılanıyor mu eğer karşılanmıyorsa beklentiyi düşürmek ya da mesafeyi ayarlamak kendine saygıdır şunu da unutmamak gerekir herkes senin gibi düşünceli olmayabilir ama bu onların seni sürekli geçiştirmesini normal yapmaz sen kırılıyorsan bu bir sinyaldir ve bu sinyali bastırmak yerine dinlemek gerekir çünkü değersiz hissettiren ilişkiler zamanla insanın özsaygısını aşındırır değer vermeyene değer vermemek soğukluk değil denge kurmaktır ve bazen en sağlıklı seçim insanlara verdiklerini geri çekmek değil hak ettikleri kadar vermeyi öğrenmektir