Kadınlar niye hep maddesel düşünüyorlar ve yaşıyorlar?

Bence çoğu zaman böyle görünse de, aslında güven ve değer hisleriyle bağlantılı oluyor, birini tanımadan hızlı karar veriyorlar, sadece dışa yansıyan tarafını görüyoruz. Kötü fotoğraf meselesi de biraz yüzeysel ama anlık hislerle alakalı, insanlar kendilerini kötü hissettirecek şeylerden kaçabiliyorlar.

Benim de bu konuda içim dolu o yüzden uzun bir iç dökme sergilicem. Maddesel bağlamda değer gördükleri için. Küçüklüğümüzden beri sadece tatlılık veya güzellik övülen bir şeydi. Mesela Gitar kursuna gitmeye başladım 9 yaşında ve aile üyelerime ilk öğrendiğim besteyi çalacağım, takdir edilen tek şey “ay sen ne kadar güzelsin maşallah” idi. Okulun dans ekibine katıldım ortaokulda ve sahilde büyük bi sahnede gösteri aldık izleyen yakınlarım “ne kadar güzel görünüyordun” demişlerdi. Yaptığım bir iş hiçbir zaman övülmedi. Bunlar pozitif örnekler negatifini de söylemek istiyorum. İlkokulda hocanın sorduğu bir soruya cevap vermek istedim sınıftan bi arkadaşım sen konuşma çirkin demişti. İlgilenilen tek şey güzellik kadınlarda. Ya tip ya ruh ya iletişim şekli… bu da kadınları böyle dönüştürüyor. Güzellik=her şey oluyor. Kendisinden hayatı boyunca güzellik beklenmiş biri en ufak bi gurur patlaması yaşadığı anlarda karşıdan da bunu bekliyor. Eskiden çapulsuz ya da çirkin insanlar bugüne nazaran daha çok sevilebiliyor, hayranlık uyandırabiliyordu. Kadınların bu tavrı zamanında verilemeyen bi tür geri cevap. Güzel olana kadar bekliyoruz olunca da sağlıksız biçimde böyle davranıyoruz. Maalesef