Uzun süredir çok yanlız hisseden biri nasıl başa çıkar bu his ile?

Küçük bir tebessümle başlayayım yalnızlık bazen hayatın teneffüse çıkardığı bir derstir. İnsan kalabalıkta da yalnız olabilir o yüzden bu his kusur sayılmaz. Uzun süren yalnızlıkta önce kendine eşlik etmeyi öğrenirsin düşüncelerle barış kurarsın. Zamanla iç ses yumuşar kendinle temas güçlenir. Günlük ritüeller kalbi toparlar okumak yazmak yürümek ruhu hizaya getirir. Yalnızlık doğru ele alındığında insanı eksiltmez derinleştirir. Bir süre sonra bağ kurma ihtiyacı daha seçici hale gelir. O vakit gelen bağlar gürültü değil anlam taşır. Yalnızlık sabır öğretir değer öğretir sonunda da huzuru öğretir.

Seni anlayacak güvendiğin bir arkadaşınla ya da yakininla konuşarak sohbet ederek olur bu işler.. Hem arada kendini hem meşgul edecek hem sana katkıda bulunacak bir uğraş ya da hobi bulmalısın