Şükrediyor musunuz?

Elindekilerin kıymetini bilme çaban bile aslında ruhundaki o zarif uyanışın bir göstergesi. ö Bizler genelde sahip olduklarımızı bir 'hak' sanma yanılgısına düşeriz.. oysa aldığımız her nefes, görebildiğimiz her renk ve kalbimizin her çarpışı aslında birer ikramdır. 'Bize ne olduğu değil, olanı nasıl karşıladığımız önemlidir.' Dünyanın bir ucunda bir annenin evladına verecek bir lokma ekmek bulamadığı için döktüğü sessiz gözyaşlarını kalbimde hissederken, kendi soframdaki ekmeğe sadece 'karın doyurucu' olarak bakamam. Acı çeken bir ruhun varlığı, benim konforumun aslında ne kadar büyük bir sorumluluk olduğunu hatırlatıyor. Şükür, sadece 'teşekkür ederim' demek değil; sahip olduğun o 'normal' günü, o imkana sahip olmayanlar adına güzelleştirmeye çalışmaktır. Gözyaşlarımız merhametimizden süzülüyorsa, bu kalbimizin hala yaşadığını kanıtlar. Bugün sadece var olduğun için, birine gülümseyebildiğin için veya birinin acısını hissedebildiğin için bile şükredebilirsin. Unutma ki, senin sıradan saydığın bir huzur, bir başkasının en büyük duasıdır. Kalbini bu farkındalıkla yumuşat, o zaman şükür bir görev değil, bir yaşam biçimi olur. Benim içindeki umut da budur..🫀..