Duyulsa ayıplanacağınız bir sırrınız var mı? Gizliden yazında şaşıralım?

İlk üniversite yıllarımda o zamanlar 18 yaşına daha girmemişim ay olarak (ki zaten benim ortaokuldan liseye kadar hiç arkadaşlık ortamım olmadı hep evde pc de oyun oynardım), okul yeni açılmış 1 tane normal 1 tane geri zkalı futbol fanatiği bir arkadaşla tanıştım. 3 kişi, ya hafta sonuydu ya da dersten sonraki zamandı hatırlamıyorum.

Yurttan indik aşağıya, parkta oturuyoruz, önümüzde 20-30 m ileride 2 tane kız bakıp bakıp duruyorlar (cips felan yiyorlar), benim arkadaşlar da bakıyor, ben de ara sıra bakıyorum, o slak arkadaşım "la bize bakıyorlar, bizi kesiyorlar vs." Ben de bakıyorum harbi sürekli gözleri üzerinde... Bunlar toparlandı kalktı, bizim arkadaş da bizde kalkalım felan dedi, biz kalktık 3 dingil 2 kızı takip ediyoruz (ama ben işin makarasındayım, taciz felan hiç aklımdan geçmiyor)

kızlar bir yere oturdular 5-10 dklık bir takipten sonra, biz de 10 m ilerisine oturduk, ben o zamanlar çok çekingenim, olayın ciddiyetini az çok kavrayıp, arkadaşı ikna etmeye çalışıyorum, "la biz bildiğin takip ettik kızlar yanlış anlamasın, gidip hepimizin adına bi özür dile aga diye" meğer o sırada da, kızların biri telefondan polisi çağırmış, ben arkadaşı ikna ettim, 3 kişi gittik arkadaş tam özür diledi, o sırada da sivil polis ekibi geldi vs. polis diyor kızlar bu erkekler mi vs vs. bizim arkadaş özür diliyor hem kızlar polisten, benim sosyal anksiyetem o zamanlar çok fazla olduğu için utangaçlıktan olayın geldiği boyutu da anlayamıyorum, sadece anksiyete dolayısıyla utanıyorum, on da sonra kızlar "sizin yüzünüzden cipsimizi yiyemedik, bizi rahatsız ettiniz vs vs." dedikten sonra, şikayet kısmında zaten özür de dilediler biz şikayetçi değiliz dedi, polis ekibi kimliğimiz fotoğrafını çekip bırakmışlardı ondan sonra.. Bu da sırf yanlış anlaşılırım diye anlatmadığım b. ktan bir sır mı diyeyim anı mı diyeyim bilemedim?

Ara ara aklıma geliyor da, niye başkasının aklına uyarak düşünmeden hareket etmişim o yıllarda, aklım almıyor..