Kıskançlık erkeklere mi daha çok yakışır kadınlara mı, sizce kimde daha çekici duruyor?

Kıskançlık aslında aidiyet duygusunun en ilkel ve en dürüst dışa vurumudur. Bir cinsiyete yakışmasından ziyade, nasıl sergilendiğiyle ilgilidir. Özgüvenli birinin "seni başkasıyla paylaşma fikri hoşuma gitmiyor" demesi bir zarafet taşırken, kontrolcü birinin "oraya gidemezsin" demesi sadece bir pranga olur. Çekicilik, o duygunun altında yatan "sana değer veriyorum" mesajında gizlidir. Eğer karşı taraf bunu seni kısıtlamak için değil, senin ne kadar özel olduğunu hissettirmek için tadında yapıyorsa, bu durum her iki tarafta da oldukça karizmatik durabilir.​Ama işin içine dozaj girdiğinde olay bir anda değişiyor tabii. Kıskançlığın dozu kaçınca iş, romantizmden çıkıp gizli servis operasyonuna dönüyor. Bir bakmışsın kadınlar FBI'dan daha iyi istihbarat topluyor, erkekler ise her şeyi gözetleyen birer güvenlik kamerasına evrilmiş. Eğer birisi "O fotoğraftaki 3. dereceden kuzeninin arkadaşının neden beğeni attığını" sorgulamaya başladıysa, orada çekicilik değil, profesyonel bir dedektiflik kariyeri başlıyor demektir. Aman diyeyim, dozunda kalsın; yoksa en karizmatik kıskançlık bile bir süre sonra insanı "Ben bu bölümü daha önce görmüştüm" dedirten bitmek bilmeyen bir pembe diziye çevirebilir. 😆😆