Belkide zamana yenildik... Farzetki hiç hayal kurmadık dolunay gecelerinde, Romandaki gibi mutlu sonla bitmedi hikayemiz, Farklı dünyalarda yaşadık yalnızlığı, kimsesizliği... Elma kabuklarını toplayıp isediğimiz rüyayı görmek için dilek dilemedik umutsuz gecelerde... Hayal kırıklıklarıyla uyanmadık farzet! Farzet işte bu kadar zor olmamalı... Yağmurlu günlerde eve gelirken etrafı saran kahve kokusu, Pikap'ında 45'lik koleksiyonundan çalan "une belle historie".. Bunu dinlerken belki biraz daha yalnızlaşacağız, Kimsenin kıymetini bilmediği şeyleri bileceğiz, Kimsenin görmediği şeyleri göreceğiz, Şanslıysak belkide hayat bize kendi sırlarından bahsedecek... Kim bilir...
Sizinde , doğruluğundan şüphe ettiğiniz anılarınız var mı?
<< Daha az evvel anneannem ben ve annem oturuyorduk, kendisi bir sene önce bana bir takısını vermiş anneme vermem gerektiğini söyleyerek bende evet demişim (bunun sohbeti dönüyordu). Ve bugün aradıklarına bulamamışlar o takıyı. Anneannem ben sana böyle böyle dedim, sende tamam dedin aldın dedi. Ben ama asla böyle bir şey hatırlamıyorum. Yani hatırlamayı bırak öyle bir şey gibisi bile yok zihnimde. Bende hayır hatırlamıyorum ben ama dediysemde vermişimdir dedim. Ve şu an kendimi berbat hissediyorum ahaha
Üzülüyorumda. Şüphe ettim ve ediyorum kendimden bak, senin soruyada ne güzel uydu. Fakat burada ben olmayan bir anının şüphesindeyim. Yani ya o yanlış hatırlıyor ya da ben - umarım bulunur orası ayrı 🙇♀️ >>
… Bir çok şey, çocukluğuma dair anılarım gerçekten hatırladıklarım mı yoksa bana 25 yıllık hayatımda sürekli anlatılanların oluşturduğu bir görsel mi bilemiyorum 🤷♀️
Tamam net olanlarda var az biraz fakat diğer türlüsü daha ağır basıyor.
Soruya güzel uyduda , senin üzülmene üzüldüm doğrusu. Umarım bulunur 🙏
Dedim ya belkide her şey zihnimizin bir oyunu... Bazen hararetli bir konuşmanın ortasındayken.. biri, bir şey der duymayız ya belkide öyle bir şey belkide değil.. bilinmez..
Fakat bu tür durumlarda şahitler cok işe yarıyor bir iki defa başıma geldiği için diyorum.
Bu konuşmayı (son kısımda olan) bunu sanki tekrar yapmışız gibi geliyor işin garip kısmı bu neden olur bilemiyorim deja vu mu?
Yav aslında orada dikkat başka bir yönde beynin bir sucu yok ya da senin..
sorun tamamiylen 3. Kişide..
İki kişi konuşurken boşluk oluşmuyorsa demekki önemli bişi konuşuyorlar bunu bilebilmek çok zor olmasa gerek.. bu boşluklar oluşmadan söylenen söz akılda kalmaz bunu kaç yüzdefa yaşadım bilemiyorum... Sonradan tekrar soruyorum ne dedin? Diye. Beynim mono girişli galiba..
Yanlış anladığım, yanlış yorumladığım şeyler mutlaka olmuştur ve olacaktır da. Herkesin olmuştur, olabilir insanlık hali sonuçta.
Hayat kendi sırlarından bahsediyor evet. Dün iki kişiye aynı anda laf yetiştirirken ne kadar hızlı yazarsam o kadar az duyguya geçtiğini fark ettim zihnimin.
Hızlı yazınca düşünceleri beyin duyguya giremiyor derine inip, gözlemci olarak kalıyor. Bu çok enteresandı. Yapay zekaya sordum. O da onayladı bunu.
Üzerinde ne kadar çok düşünüp, vakit geçirirsek yazarken o kadar fazla etkisi altında kalıyoruz yazdıklarımızın. Hızlıca yazıp bırakmak ve tekrar okumamak lazım.
Teşekkür ederim bunun türkçe çevirisi var mıymış ben googleden çevirdim hay aksi ben ehhehe..
Benim anılar karışık , fakat senin öyle olmamasına sevindim. Elbetteki insan olarak yanlış yorumladığımız şeyler olcaktır insan olma gereği ya da eksisi mi diyeyim.
Hızlıca aktarım hımm... belkide amigdala burada daha az etki ediyordur duygusal manada... Belkide beynin farklı bir işlevi devreye giriyordur kim bilir...
Ben buna farklı bir şekilde farkına varmıştım bunun icin günlük tutmuyordum.. herşeyi unutabilmek icin. Çünki yazarsam bir şekilde aklımda kalırdı.. aslında insan mutlu olduğu anları yazması gerekirdi belkide : senin yorumun sayesinde bunada ulaştım sanırım 🙏. Uygulayabilir miyim muamma..
Rica ederimm Her şarkının çevirili versiyonu var yt'da. Ben anlayarak dinleyince daha fazla keyif alıyorum. Hem anlatılan duyguyu doğru kodluyorum. Bir zamanlar tv'den, radyodan dinlerken yalan yanlış ezberler uydurur dururduk 😀
E tabi anlayarak dinlemek ayrı bir keyif verir internetin pekte yavaş olduğu zamanlar aklıma geldi sözlükten bakardık tek tek . Sonra anlamları birleştirmeye çalışırdık onu hatırladım... Garip zamanlardı..
Var, anılar var, insanlar var, yaşandı mı gerçek miydi veya yaşanılan gerçek miydi şüpheye düştüğüm, anımsayamadığım nice hatıralar var, geçmiş buğulu, sisli…
Bazen bazı anılar gerçekten yaşandı mı, yoksa yalnızlığın bize oynadığı bir oyun mu, emin olamıyoruz 💭🌧️ Özellikle de duygusu çok yoğun olanlar bulanıklaşıyor. Zihnin oraya biraz şiir, biraz hayal, biraz da pişmanlık ekliyor. Bu yüzden şüphe etmen çok insanca. Bence önemli olan, o anıların ne anlattığı ve bugün sende neye dokunduğu 🌙☕🎧
O kadar dramatik değil ama tamamen yanlış da sayılmaz 🔥🧠 Zihin boş kalınca geçmişi, korkuları, pişmanlıkları didiklemeye başlıyor. Seninki de tam o mod.