Prenses erkekler çok sıkıcı değil mi ya?

itici ve kesinlikle uzak dur çünkü “prenses erkek” denilen profil ilişkide denge değil yük getirir; bu tip erkekler sorumluluk almaktan kaçan, en küçük zorlukta geri çekilen, sürekli ilgi ve iltifat bekleyip karşılığında aynı emeği vermeyen bir yapıdadır, her şey onun konforuna göre ayarlansın ister ama senin ihtiyaçların çoğu zaman ikinci plana atılır, duygusal olarak hassastır ama bu hassasiyet empatiye değil alınganlığa dönüşür, eleştiriye kapalıdır, sorun konuşmak yerine küser, dramatize eder ya da seni suçlu hissettirmeye çalışır, ilişkide güçlü bir duruş sergilemez çünkü güçlü olmak yerine “korunmak” ister, bu da zamanla seni onun annesi, terapisti ya da taşıyıcısı haline getirir, ilk başta nazik ve kırılgan görünmesi çekici gelebilir ama uzun vadede bu kırılganlık güven değil belirsizlik yaratır, zor bir günde sırtını yaslayacağın biri olmak yerine senin sırtına yaslanır, hayatla mücadelede omuz omuza durmak yerine senden yolu açmanı bekler, üstelik çoğu zaman kendi zayıflığını romantize eder ama sen yorulduğunda aynı anlayışı göstermez, bu tip ilişkilerde kadın tarafı daha hızlı tükenir çünkü veren, idare eden, toparlayan hep odur, bir ilişkide yumuşaklık güzeldir ama omurgasızlık değildir, hassasiyet değerlidir ama sorumluluktan kaçış değildir, bu yüzden prenses erkeklerle mesafeni korumak kendini korumaktır, çünkü sağlıklı bir ilişkide partnerin seni zor anlarda küçültmez, aksine güçlendirir ve yanında durur, seni taşımanı isteyen değil seninle birlikte yürüyen biri olmalıdır.

Bence sorun prenses olmak değil, sorumluluk almamak. Duygularını bilen, nazik bir erkek çok kıymetli ama her şeyi karşı taraftan bekleyen biri gerçekten yoruyor. Hayatta herkesin yükü var. Sürekli ilgi bekleyen, en ufak zorlukta geri çekilen biriyle bağ kurmak zor. Güç biraz da dayanabilmekte, sadece korunmayı beklememekte.