Kalp kırmaktan korkar mısınız yoksa duyguları çok mu umursamazsınız?

Kalp kırmaktan korkarım.
Ama bu korku beni duygusuz yapmaz;
aksine daha dikkatli yapar.

Birinin kalbine dokunmanın,
elinde cam tutmak gibi olduğunu bilirim.
Sert davranırsan keser,
fazla sıkarsan kırılır.

Duyguları umursamamak kolaydır;
zor olan, umursayıp yine de dürüst kalabilmektir.
Bazen gerçeği söylemek de acıtır,
ama susarak umut vermek
çok daha derin bir yara açar.

Duyguları çok umursamak bazen insanı felç ediyor. İkisinin arasında ince bir çizgi var. Ben o çizgide yürümeye çalışıyorum. Yaralamadan sevebilmeye, kırıp dökmeden doğruyu söyleyebilmeye ve en önemlisi kırdığım yerleri onarmaya cesaret edebilmeye. Çünkü kalp kırmak kaçınılmaz bir ihtimal olabiliyor bu hayatta. İşte bu yüzden korkuyorum ve umursuyorum.

Merhamet duygusu bende baskın bir duygu o yüzden birinin kalbini umudunu kırmak bana çok kötü hisettirir ama duygusuz olanlara karşı bende duygusuzlaşıyorum adamına göre diyelim..